Jennifer Kim – สายลม

เจนนิเฟอร์ คิ้ม – สายลม

ไม่รู้ว่านานเท่าไร
ที่ฉันและเธอห่างไกล…ตั้งแต่วันนั้น
อยากขอแค่เพียงสักวัน
ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า

แม้ไม่อาจเป็นดังใจที่ต้องการ…เราต่างรู้
คงไม่นานเกินเฝ้ารอ
จะจำไว้เสมอ

เมื่อไหร่ที่สายลมพัด
ดังมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ
ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน
ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็น…แต่ฉันรู้สึกถึงเธอ…

แค่นึกว่าได้เจอะกัน
หรือว่าพบในฝัน…ฉันก็สุขใจเหลือเกิน…
ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ…จะเป็นแบบเดิมและคิดถึงกันรึเปล่า?

แม้ไม่อาจเป็นดังใจที่ต้องการ…เราต่างรู้
คงไม่นานเกินเฝ้ารอ
จะจำไว้เสมอ

เมื่อใดที่สายลมพัด
ดังมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ
ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน
ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็น…แต่ฉันรู้สึกถึงเธอ…

ลมจะพัดมาจากที่ใดก็ตาม
สายลมเป็นดังสายป่าน เชื่อมใจเราไว้ไม่ห่าง
ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างไกล

เมื่อใดที่สายลมพัด
ดังมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ
ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน
ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็น…แต่ฉันรู้สึกถึงเธอ…

แม้มองไม่เห็น…แต่สัมผัสได้…เสมอ…

***********************

เพลงนี้เป็นเพลงไทยที่ฟังแล้วร้องไห้ T___T ไม่มีเพลงไหนทำได้อย่างเพลงนี้นานแล้ว คงเป็นเพราะดูเอ็มวีด้วยล่ะ ซึ้งซะ เพิ่งรู้ว่าเจ้คิ้มร้องเพลงเพราะ (หัวเราะ) เพราะมากจริงๆล่ะ ฟังแล้วถึงได้อิน เป็นอีกเพลงที่อยากแนะนำให้ฟังกัน (ทางที่ดีดูเอ็มวีประกอบจะดี)

และเพราะคิดว่าเพลงนี้เป็นเพลงคุณภาพ เลยไม่แจกโหลดนะ ^^ อยากให้ไปหาซื้ออุดหนุนกัน (หรือถ้าจะโหลด แนะนำให้หาจากกูเกิลเองค่ะ ^^ เราก็หาจากในนั้น)

ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็น…แต่ฉันรู้สึกถึงเธอ…

เมื่อไหร่นะ…ที่เราจะรู้สึกถึงเธอบ้าง…(ยิ้ม)

รับใช้ชาติ

ตอนนี้ขึ้นหัวเอ็มก็ชื่อนี้ (หัวเราะ) เป็นช่วงรับใช้ชาติ

ไม่ได้จะอยากเป็นทหารอะไรหรอก แต่พอดีเป็นช่วงเวลาของการเสียเลือดเสียเนื้อมิใช่เบา เห็นว่ามันคล้องๆกับเพลงของทหาร เลยแทนช่วงเวลาแห่งความบันเทิงนี้ว่า “รับใช้ชาติ” ซะเลย

ช่างคิดเหมือนกันนะเรา (ฮา)

***********************

เมื่อเช้าเจอเรื่องอุบิต -*- คิดแล้วยังเซ็งไม่หาย เจอโรคจิตโชว์ดึ๋งดึ๋ยง่ะ เหอ แต่มันไม่ได้ทำอะไรนะ แค่มันเปิดหน้าต่างกางเกงโชว์ดึ๋งดึ๋ยเดินผ่านไปเฉยๆ แล้วเราก็ไม่ได้ตกใจด้วย (หัวเราะ) เราไม่ได้ตายด้านนะ แต่ว่า อารมณ์ตอนเห็นคือหน้าตาอย่างนี้น่ะ =_____= (ยังง่วงอยู่) แล้วก็เซ็งตัวเองนิดหน่อย แบบว่า ปกติเป็นคนเดินไม่สนใจใครไง ถ้าไม่ก้มหน้าเดินก็จะมองวิวมองรถมองถนนไปเรื่อยเปื่อย (ไม่มองคน) แล้วดันจะอารมณ์อยากมองคนตอนเดินสวนกับมันซะงั้น พอเงยหน้าก็…ใช่เลย…โป๊ะเช๊ะ เดินผ่านด้วยใบหน้านิ่ง (หัวเราะ)

หลังจากนั้นก็ทำหน้าอย่างนี้ =_________________=

กรูจะมาอยากเงยหน้าทำไมตอนนี้ฟระ เซ็งจริงๆ

***********************

หมดเรื่องเซ็งๆ

ช่วงนี้มีเรื่องดีๆ อืม แต่เรื่องดีๆเค้าไม่ให้เล่านี่นะ เพราะงั้นเอาเป็นว่า ช่วงนี้มีความสุข ^________^ หลายๆอย่างเป็นเรื่องดีที่คาดไม่ถึง ดีแล้วล่ะ

ไม่รู้จะขอบคุณใคร เอาเป็นว่า ขอบคุณเวลา ที่ทำให้อะไรๆดีขึ้นนะ ^______^

***********************

ง่วงละ ไปนอนดีกว่า (ชิ่งหน้าด้านๆ) ฮ่าๆ

Protected: จะให้พูดอะไรได้

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

เหงา เศร้า หรือเราคิดไปเอง

ประโยคนี้คุ้นๆแฮะ เหมือนเคยเขียนที่ไหนแต่นึกไม่ออก

คือเรื่องของเรื่องอยากเขียนได แต่นึกหัวข้อไม่ออก แล้วอยู่ๆก็ดันปิ๊งไอ้ประโยคนี้ขึ้นมา แล้วก็มานั่งงงกับตัวเอง เอ…แล้วมันคุ้นมาจากไหนหว่า 6-__-” เง่อ แก่ได้อีก

ไม่รู้ไปเขียนทิ้งเอาไว้ที่ไหน แต่ความรู้สึกที่จำได้กับประโยคนี้…มันเศร้า เพราะตัวเราเองนี่แหละ

คือ…คิดไปเองไง ไอ้เรื่องแบบนี้ล่ะถนัดนัก (ไอ้เรื่องคิดไปเองน่ะ 6-_-”) แต่นะ…มันก็น่าคิดนี่หว่า แฮ่ แต่ไหนแต่ไรอ่ะนะ เราก็ไม่ใช่คนมั่นใจในตัวเองอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นถ้าจะมีอะไรที่ทำให้ไม่มั่นใจถึงจะแค่นิดหน่อย แต่ก็จะรู้สึกเหมือนถูกแกว่งมากๆเชียวล่ะ อืม จะว่าไปตอนนี้ก็แกว่งๆอยู่นะ แล้วก็คิดไม่ออกด้วยว่าจะทำให้หยุดแกว่งยังไง หือ? ว่าไงนะคุโรจัง ให้หยุดคิดเหรอ ก็มันทำไม่ได้อ่ะ (มันบ้า คุยกับได -__-”) ถ้าจะให้เลิกคิดก็คือเลือกที่จะพูด แต่ไม่อยากเลือกที่จะพูดนี่นา เพราะฉะนั้นก็คิดต่อไป (จะบ้าไปถึงไหน) งืมๆ เบื่อตัวเองที่เป็นแบบนี้จริงๆให้ตาย แต่ก็อย่างว่านะ…ถ้าไม่เป็นแบบนี้ ก็ไม่ใช่เราน่ะสิ (ถูก!!)

***********************

ไซคิน วาซึราวาชี่เดโชกะ?
โกเมนนาไซ
เดโมะ อะนาตะโนะโกโตะ บาการิโอโม่ยดาซึการะ…
โด้ชิตะระโย่ยกะ?

***********************

ถึงส้ม

เมื่อวานได้รับของที่ฝากไว้แล้วล่ะนะ ขอบคุณมากๆ สำหรับหนังสือที่ยังอยู่ที่พี่ ยังไม่มีโอกาสคืนให้ แต่ยังไงก็จะคืนให้แน่นอน

สำหรับหลายอย่างที่มอบให้ ขอบคุณมากๆนะ ^__^

มัสสึดะชัดๆเลย =[]=

อิมะ มัสสึดะนินัตตะ =[]= ช่วยด้วย

เหตุเพราะผมยาวแล้ว เลยไปตัด T^T จริงๆตั้งใจจะตัดแค่ผมหน้า เพราะมันทิ่มตา แต่…แต่….!!! ไอ้ร้านเวงนั่น!!! กรููบอกให้ตัดข้างหน้าไงฟะ ไหงเมิงมาตัดให้กรูสั้นทั้งหัวเนี่ย มันเป็นเห็ดแล้วเห็นม๊ายยยยย ยาเบ้ ฮิโด้ย คิโม่ย โว้ยยยยย หัวกรู!!!!!!!! (ขอหยาบคายหน่อยเหอะ เก็บกด) ตั้งใจจะไว้ยาวแล้วเลยต้องมาเลี้ยงใหม่จนได้ ไอ้ที่เหมือนมัสสึดะน่ะไม่เท่าไหร่หรอก เพราะยังไงก็เอาไว้ใช้หากินเผื่อขึ้นโคฟได้ แต่…ไอ้ที่มันเหมือนเห็ดเนี่ย แล้วอาทิตย์หน้าจะไปงานแต่งแบงค์ยังไงวะ -*- แง่ดดดดดดดดดด อารมณ์เสีย

เซ็งเห็ด เซ็งเป็ด เซ็งไก่มากเลยตอนนี้

***********************

ฮื่อ สองสามวันนี้ว่าจะลองเงียบดูล่ะ อยากรู้ว่าจะทำยังไง แต่จะว่าไปตอนนี้ก็ไ่ม่มีอารมณ์อะไรกับใครด้วยล่ะ เซ็งเห็ดอยู่ -*- ก็เอาเหอะ เพราะงั้นตอนนี้จะอะไรยังไงก็ตามใจแล้ว ขี้เกียจยุ่ง เหนื่อยใจ

ถ้า…เราจริงก็ช่วย…เราหน่อยนะ
ไม่อย่างนั้น เราจะพูดตรงๆแล้วล่ะ

โหดไปมั๊ยหว่า หรือว่าอารมณ์สาวมันหายไปเพราะตัดผม อืม เป็นไปได้ ฮ่าๆๆๆ

คุโระ คุโระ

เปลี่ยนธีมใหม่รับปีใหม่ (ที่ช้าไปหน่อย แหะๆ) เพิ่งได้มีโอกาสทำนี่นา

แอบบุโจทำเป็นเรื่องสนุก (หัวเราะ) แต่จริงๆไม่แอบนะ นั่งทำซึ่งๆหน้าเลย ฮาได้อีก ไม่สนอ่ะ จะทำ คนมันเครียดนี่นา เดินไปเดินมามันเหนื่อยนะบุโจ เพราะงั้นเลยนั่งทำอิลัสซะเลย (ไม่เกี่ยว) สวยดีออก เนอะ (ฮา)

***********************

หมู่นี้ไม่รู้เป็นอะไร เผลอๆจะวาดกระต่ายซะทุกที ในสมุกพกมีแต่กระต่ายเต็มไปหมด แล้วหน้าตาแต่ละตัวก็กวน ตะ อีน ได้อีก (หัวเราะ) แต่ตัวที่วาดบ่อยที่สุดรู้สึกจะเป็นตัวนี้แหละ คุโระ คุโระ (ที่จริงชื่อเพิ่งตั้งก็ไอ้ตอนทำนั่นแหละ ฮา) หน้าตาอุบิตได้อีกเนอะ แต่ก็น่ารักดี

คงเป็นเพราะวาดมือบ่อย พอเอามาทำลงอิลัสเลยวาดง่ายมาก หนึ่งนาทีเสร็จเลย (หัวเราะ) ก็แต่งๆภาพไปมา คราวนี้ก็ทำง่ายๆแหละ แต่ออกมาสวยถูกใจ มันมีแต่เส้นดี (ขำ) มายากตอนตั้งชื่อธีมเนี่ยแหละ แล้วก็สิ้นคิดเป็น January จนได้ 6-_-” ง่า แบบนี้ก็ต้องทำทุกเดือนน่ะสิ เดือนหน้าเอาไอ้ตัวชิโระ ชิโระ ละกัน เดือนต่อไปก็เป็นคุโระ ชิโระ แล้วถัดไปอีกก็ ชิโระ คุโระ (อะไรของมัน งงได้อีก) ตั้งชื่อให้มันง่ายกว่านี้ไม่ได้เหรอเนี่ย 6-____-”

นั่นแหละๆ เดือนหน้าเป็นชิโระ ชิโระ (ตัดสินใจเด็ดเดี่ยว) หรือจะเป็นปิโย ดี (อืม…เดือนเกิดเรานี่นา ปิโยก็ได้อยู่ -///-) เหอ ลังเลได้อีก

***********************

อือ…เคียววะ โด้ชิตันดะ? นานิซุรุนดะ? เกงกินินารุโยนิเนะ

ซา…ชิมไปซุรุโย๋ 6-_-”

***********************

ปล. พิมพ์ไม่ค่อยถนัดเลย ไอ้ลูกหนูมันหลับคามือ -*- เพิ่งเล่นกันอยู่เมื่อเกี๊ยะ นึกจะหลับก็หลับเนาะ ขี้เกียจเหมือนใครฟะ

เหมือนคนบ้า

เมื่อวานเหมือนคนบ้าเลยล่ะ เดินไปก็ยิ้มไป แก้มจะฉีก (หัวเราะ)
ไม่คิดว่าจะ…นี่นา นั่งซึมนั่งหงอยมาตลอดทาง ดูหนังยังไม่สนุกเลย
แค่…เท่านั้นล่ะ พี่ที่นั่งข้างๆถึงกับหันมามองงงๆ

“โฮนโตะ? โตเตโมะ อุเรชี่”
^_____________________________________^

แค่นี้ก็รู้สึกดีได้แล้ว อืม….แปลว่าเราเนี่ย กู่ไม่กลับแล้วจริงๆสินะ
แย่แน่เลย  ต้องแย่แน่ๆ ^______________________^

***********************

ไดอะไรก็ไม่รู้เขียนไม่รู้เรื่อง เหมือนคนบ้า (หัวเราะตายไปแล้ว)

อิโซกาชี่โย๋ =__=”

เพิ่งรู้ตัวว่างานยุ่ง 6=__=” ประสาทได้อีก

นี่ถ้าไม่หยิบไอ้เอกสารนั่นขึ้นมาดูจะลืมไปเลยนะเนี่ย ว่าพรุ่งนี้ต้องเตรียมอะไรไปบ้าง เกือบโดนบอสเล่นงานแล้วมั๊ยล่ะ เฮ้อ รู้สึกว่าทำอะไรก็ไม่ทัน (เอาดินพอกหางไว้เยอะ งื่อ) พรุ่งนี้มีอะไรที่ต้องทำอีกอื้อเลย แต่ดันไม่อยู่ช่วงเช้าซะอีก สลดไป แง่บ

***********************

เมื่อวานแฮปปี้มาก (ต่างจากวันนี้โดยสิ้นเชิง) แต่ก็เหงาแฮะ เฮ้อ

ดีใจที่รักษาสัญญา แต่ไม่รู้ว่าเรากวนเค้ามากไปรึเปล่าแฮะ วันนี้ก็ยุ่งๆเหมือนกัน

ตกลงว่านี่เรา…แล้วเหรอ ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลยแฮะ

หรือว่ายังไม่…กันหว่า???

แล้วจะ จุด จุด จุด ทำไมล่ะเนี่ย (หัวเราะ) เป็นปริศนาได้อีก

งื่อ…อยากได้ความชัดเจนง่ะ ทำไงดี ต้องถามรึเปล่าหว่า????

นานิโมะ วาการาไน่โย๋, โอชิเอเตะ กุดาไซ -__________-

ไม่อยากทำงาน

ง่า มันเบื่อง่ะ

ไม่ได้เบื่อบุโจ ไม่ได้เบื่อที่ต้องมาทำงาน แต่เบื่อตัวเอง หรือจะเบื่องานมันด้วยซะเลยดีล่ะ? อะไรก็ไม่รู้ เขียนไม่ออกอ่ะ T__T การเขียนคำนำเป็นเรื่องยากที่สุดในการเขียนหนังสือ บุโจก็รู้ไม่ใช่เหรอ แค่เค้าต้องเขียนของบรรณาธิการก็แย่แล้ว ยังจะโยนของตัวเองมาให้เขียนอีก ยาเบ้!! (ตะโกน) ลงชื่อก็ลงชื่อ KS แต่ให้ NR เขียน เดี๋ยวงับหัวเลย -*-

เนี่ย ตั้งแต่เช้าเข้างานมายังไม่ได้พิมพ์เพิ่มซักตัว นั่งจ้องหน้าจอ แล้วก็ไปหาคำนำของหนังสือเล่มอื่นมาอ่านๆๆๆ แง่งงงงง ยากเฟ้ย เขียนไม่ได้ แล้วไอ้ที่เขียนส่งไปก่อนหน้ามันไม่ดีตรงไหนฟะ!! แง่ดๆๆๆ (เริ่มพาล)

ยังไม่อยากทำงานเลย ขอหยุดอีกสามวันไม่ได้เหรอบุโจ >*<

***********************

ตั้งแต่วันนั้น รู้สึกจะเป็นคนขี้เหงาได้อีก ทำไมกันล่ะ T_T ไม่ชอบเลย เอะอะอะไรก็รอๆๆๆ แล้วก็เหงาอยู่คนเดียว เฮ้อ ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปต้องแย่แน่ๆ

ตั้งแต่วันนั้น รู้สึกตัวเองที่หายไปกลับมาส่วนหนึ่ง ไอ้เรื่องเอาใจใส่แต่คนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองน่ะ มันกลับมาแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นอย่างนี้ต่อไปจะดีหรือเปล่า แต่ก็มีความสุขที่ได้เป็นอย่างนี้นะ

ตั้งแต่วันนั้น รู้สึกตัวเองหวังมากเกินไปทุกที ทำยังไงดีนะ ไม่ให้หวังมากไปกว่านี้น่ะ ผิดหวังขึ้นมามันแย่นะเว้ย สาธุ ตั้งสติ สาธุ ตั้งสติ โอม นะโม นะโม นะโม (บ้าไปแล้ว)

ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ เฮ้อ….ฮาไย่ซึงิเดโชกานา -__-”

***********************

นันดะกะ อะนะตะโนะโคโตะ โอโม่ยดาซึโนะยาดะโย๋