Towairo no Koi

เป็นครั้งที่สอง ที่เขียนบลอคสองครั้งในวันเดียว

แต่ขอเหอะ มันทนไม่ไหว

***********************

永遠色の恋
作詞：m-takeshi

真冬の空の下　その瞳に僕が映る
mafuyu no sora no shita sono me ni boku ga utsuru
ラストのバスが今　走り去って行く
last no bus ga ima hashiri satte yuku

見えない系に導かれて
mienai ito ni michibikarete
二人は出会うための道を
futari wa deau tame no michi o
一歩ずつ　たどり続けて来たんだね
ipo zutsu tadori tsuzukete kitann da ne

寒空に　一瞬輝いた　流星がくれたのは
samuzora ni isshun kagayaita ryusei ga kureta no wa
はにかんだ　最高の笑顔と
hanikan da saiko no egao to
眩く二人を包む　「永遠色の恋」
mabayuku futari wo tsutsumu “towairo no koi”

キラキラ舞い降りる　君との初めての雪
kirakira mai oriru kimi to no hajimete no yuki
一緒に見とれたフリして　君を見つめてた
issho ni mitoreta furishite kimi wo mitsumeteta

今日からは同じこの道を
kyou kara wa onaji kono michi o
喜びも悲しみもみな
yorokobi mo kanashimi mo mina
一つずつ　二人で受け止めて行こう
hitotsu zutsu futari de uketomete yukou

君だけは　絶対離さない　いつまでも　どこまでも
kimi dake wa zettai hanasanai　itsumademo dokomademo
約束さ　永遠に消えない季節を　二人で訪ねよう
yakusoku sa eien ni kienai　toki wo futari de tazuneyou

寒空に　一瞬輝いた　流星がくれたのは
samuzora ni isshun kagayaita ryusei ga kureta no wa
はにかんだ　最高の笑顔と
hanikan da saiko no egao to
このまま眠ることない「永遠色の恋」
kono mama nemuru koto nai towairo no koi

薄れて行く空から　明日が今日に生まれ変わる
usurete yuku sora kara　ashita ga kyou ni umarekawaru
肩寄せ合い　足並み揃え　歩いて行こう
katayoseai ashi nami soroe aruiteyukou

君だけは　絶対離さない　いつまでも　どこまでも
kimi dake wa zettai hanasanai　itsumademo dokomademo
約束さ　永遠に消えない季節を　二人で訪ねよう
yakusoku sa eien ni kienai　toki wo futari de tazuneyou
寒空に　一瞬輝いた　流星がくれたのは
samuzora ni isshun kagayaita ryusei ga kureta no wa
はにかんだ　最高の笑顔と
hanikan da saiko no egao to
心に刻まれて行く　「永遠色の恋」
kokoro ni kizamarete yuku towairo no koi

โทวะอิโระโนะโค่ย เพลงนี้เป็นเพลงที่ชอบมาก มากแบบมากๆ ตั้งแต่ได้ฟังครั้งแรกสมัย Summary และรู้สึกโกรธลุงจอนทุกทีที่แกไม่เคยยอมเอาเพลงนี้ขึ้นซิงเกิ้ลหรืออัลบั้ม เลยสักครั้ง ต้องคอยฟังแบบมีเสียงกรี๊ดที่ริปมาจากคอนตลอด (งื่อ)

แต่ตอนนี้ “โทวะอิโระโนะโค่ย” มาอยู่ในอัลบั้มแล้ว!!

รู้สึก ดีใจมากๆตั้งแต่ตอนรู้ลิสต์เพลง และอยากซื้อ Reg ver. ตั้งแต่ที่ได้รู้ ทั้งๆที่ปกติจะซื้อแต่ Lim ver. แต่ครั้งนี้มันทนไม่ได้จริงๆ อยากได้ อยากได้แบบถูกต้องด้วย จะซื้อเพลงนี้ เพราะงั้น นี่คงเป็นครั้งแรกที่เราซื้ออัลบั้ม Reg ver.

ความ รู้สึกที่ได้ฟังครั้งแรกหลังจากที่รอมานานหลายปี คือ อยากร้องไห้ เราไม่ค่อยจะฟังเพลงแล้วอยากร้องไห้สักเท่าไหร่ (ถ้าไม่ได้อยู่ในช่วงพีค) มีไม่กี่เพลงที่ทำให้รู้สึกอย่างนี้ในอารมณ์ปกติ สำหรับเพลงนี้ ความรู้สึกอยากร้องไห้ เป็นเพราะดีใจมาก มันบอกไม่ถูกแฮะ ที่ำสำคัญคือ นิวส์ร้องเพลงนี้ได้เพราะกว่าหลายปีที่แล้ว คุณพีร้องเพลงนี้ได้เพราะกว่าเมื่อก่อนมาก อาจเป็นเพราะโตขึ้นหรือว่าอะไรก็ตาม เราดีใจที่ได้เห็นนิวส์เติบโต และเราก็ดีใจ ที่ได้ฟังเสียงเพราะๆของคุณพี ^^ แต่ก็นะ จะร้องเพราะร้องเป็ด เราก็รักลูกชายคนนี้อยู่ดีล่ะ

ฟังแล้วรู้สึกถึงหน้าหนาว ลมเย็น และรอยยิ้มของนิวส์

อยากให้ไปลองหามาฟัง…แล้วเราอยากจะถามคุณหลังฟังว่า

คุณล่ะ คุณรู้สึกเหมือนเรารึเปล่า ^_^

โลกของฟิึค

คงไม่ซับซ้อน ถ้าโลกของฟิคที่ว่า…เป็นฟิคทั่วๆไป…
แต่บังเอิญว่า มันซับซ้อนเพราะ มันเป็นฟิค…น่ะสิ (เติมคำในช่องว่างเอาเอง 55)

โลกของฟิคที่เราจะพูดถึงนี้ คือโลกของฟิคที่เราอยู่

***********************

คงไม่ ต้องบอกว่าแนวไหน เอาเป็นว่าเรารู้กัน (หัวเราะ) ถ้าเป็นคอเดียวกันก็คงรู้ว่าเมื่อวาน (23 พ.ย.) มีงานอะไร แน่นอนว่าเราก็ไปมา คนเยอะแยะมหาศาล =_=” ร้อน ได้อีก แต่บรรยากาศก็อินน่าดูแฮะ ขนาดเราที่หลุดๆโลกนี้ไปเยอะ พอกลับเข้ามาอีกทีมันก็ฮึดทีเดียว อยากเหมาทุกเล่ม ช่วงนี้ขาดแคลนวิตามินฟิคในกระแสเลือดอย่างรุนแรง แต่จะให้ไปเหมาทุกบูทที่คนออกันเหมือนมีมหกรรมเซลล์ก็ไม่ไหวอ่ะ ตัวแม่ไม่พอ ยืนมองรอบนอกแล้วค่อยไปอุดหนุนร้านคจ.ดีกว่า (เอิ๊ก)

โดยส่วนตัวแล้ว นับถือป้าแป้งและทีมงานจริงๆ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะที่จะจัดงานใหญ่ขนาดนี้ได้ (นับจากจำนวนคน) แถมจัดจนเป็นธรรมเนียมเสียด้วย การดูแลยากยิ่ง และเสี่ยงสูง แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี (ใช่มั๊ย?) ด้วยอะไร หลายๆอย่าง และแรงกายแรงใจของทุกคน มันทำให้รู้สึกว่า หากวันใดวันหนึ่งพี่ๆน้องๆของเราหมดแรงขึ้นมา โลกของฟิคของเราจะเป็นยังไง? แน่นอนว่าเราห้ามอะไรไม่ได้ แต่ก็อยากจะภาวนาให้โลกแห่งนี้ยังมีแต่ความงดงามต่อไป

***********************

เราเองก็รักโลก แห่งนี้นะ ออกไปอยู่โลกอื่นไม่ได้แฮะ เรื่องมากไง ที่สำคัญคือจิ้นไม่ออก (ฮา) เมื่อก่อนเรารักที่จะเขียน รักที่จะอ่าน แต่เดี๋ยวนี้มันก็ยากที่จะทำ หลักใหญ่คือทำงานแล้ว ไม่เถียงว่าคนอื่นทำงานไป อยู่ในโลกนี้ไปได้ แต่ไม่ใช่เราแฮะ เรากลายเป็นคนที่แค่อยู่ได้ แต่สร้างไม่ได้ไปซะแล้ว ยอมรับเลยว่างานที่ทำบั่นทอนต่อมจินตนาการสุดขั้วตับ (โดยเฉพาะบุโจ ตัวบั่นให้มันเหี้ยนจริงๆ) พลังจินตนาการหายเกลี้ยงทุกครั้งที่ทำงาน แถมโดนสูบหลังเลิกงานอีกต่างหาก อย่างว่าล่ะ งานของเราก็คืองานอ่านงานเขียนเหมือนกัน แต่มันคนละแนวคนละมุมเมืองกัน มันเลยไปพร้อมๆกันไม่ได้ โดนนอกโลกดูดตัวไปแทบจะถาวร แต่ก็ใช่จะแพ้สงครามซะทีเดียว ยังไงนี่ก็โลกของเรา พลังจะกลับมาทุกครั้งที่ได้หนีกลับเข้าโลก (หัวเราะ) ยิ่งช่วงไหนพีคๆ จะหนีกลับไปอ่านฟิคท่าเดียว (หัวเราะหงายหน้า) แต่ก็นั่นแหละ ถ้ากลับเข้าโลกเมื่อไหร่ ออกมานอกโลก(?) ก็ต้องจูนใหม่ทุกทีเหมือนอย่างเมื่อเช้าก็เข้าโลกมา (งานพี่เบิ้ลนี่สุดยอดของสุดยอดจริงๆ เล่นเอาไม่อยากวาง) ตอนนี้ออกมานอกโลกเลยเอ๋อไปเลย 555 ไม่อยากทำงานเลยเนี่ย (อยากกลับเข้าโลก T^T) เพราะรู้ตัวว่าจะเป็นอย่างนี้เนี่ยแหละ เลยห้ามใจตัวเองให้ห่างๆ เฮ้อ

บางครั้งการโต เป็นผู้ใหญ่มีความรับผิดชอบนี่มันก็ลำบากแท้ๆน้าาาา แน่นอน ใครๆก็อยากจะมีโลกเป็นของตัวเอง แต่ตอนนี้ปีกยังไม่กล้า ขายังไม่แข็ง ก็ต้องอยู่นอกโลกไปก่อนแหละ งิ๊ด ไม่ได้คาบช้อนเงิน ช้อนทอง พานทอง(เฮ้ย!!) มาเกิดนี่นา

เอาเป็นว่ารอ ให้อะไรหลายๆอย่างลงตัวอีกสักหน่อย (นี่ก็รอมาจะสามปีแล้ว) คิดว่าอีกไม่นาน คงปรับจูนโลกเราและนอกโลกให้หมุนไปพร้อมกันได้ซักทีละนะ (วุ้ย ประโยคสวย จะจำไปใส่ในฟิค เอิ๊ก)

ขอเอาฟิคห้าหกเล่มที่ไปซื้อมากองไว้เป็นเดิมพัน(ไม่ใช่คินดะอิจินะ -*- ว่าแต่…ทำไมไปเดิมพันด้วยฟิคคนอื่นซะงั้น???)

***********************

เมื่อวานได้เจอหลายๆคน บางคนเราเจอของเราคนเดียว (หัวเราะ) คนมันเยอะมาก จะตะโกนทักก็คงไม่ดีมั๊ง =_=”

ขอโทษเมย์กะนก อันที่จริงป๋าเห็นสองคนแล้วล่ะตอนต่อแถวเข้างาน แต่ไม่ได้ทักเพราะกลัวจะทำเสียงดังโหวกเหวก (อยู่ไกลกันมากขอบอก ลิบๆเลย) อยู่ในงานก็ไม่เห็นใครแล้วล่ะ ร้อนโครตๆ นอกจากฟิคเฟ่ต์แ้ล้วป๋าก็สิงๆอยู่แถวมุมห้องแหละ (หัวเราะตายไปแล้ว)

ได้คุยกะส้มนิด หน่อย ส่วนใหญ่จะยิ้มมากกว่า เมื่อวานตอนขากลับไม่ได้ทำเป็นมองไม่เห็นนะ ไม่เห็นจริงๆ T^T แก่แล้วก็งี้แหละ (งื่อ) ไม่เจอกันนานดูสดใสร่าเริงดีนี่นา ^^

ได้เจอฟก.โดย บังเอิ๊ญ บังเอิญที่เกสร แอบเขินที่ฟก.โผเข้ามากอด (เขินมาก กำลังยัดทาโร่เข้าปากพอดี) ดีใจที่ได้เจอ แต่ดีใจมากกว่าที่มีสาวๆสวยๆโผเข้ามาหา (ฮิ้วววว) อยากให้บังเอิญบ่อยๆแต้ๆ >.<

แล้วก็หลายๆคน ดีใจที่ได้เจอนะ ใจเต้นตึกๆเลยทีเดียว (เหอๆ)

**********************

วันนี้เขียนยาวแฮะ แถมไม่ค่อยรู้เรื่อง (ก็สมเป็นอันปังดี)
ต้องออกไปนอกโลกแล้วล่ะ แอบหนีมานะเนี่ย (หัวเราะตายไปแล้ว)

ก่อนไปขอทิ้ง ท้ายกลอนภาษาอังกฤษ (แต่งเองเมื่อนานนนนนมาแล้ว ไม่เก่ง แต่กระแดะ 55) แรง บัลดาลใจจากบทประพันธ์ของลักษณวดี เรื่อง ดั่งดวงหฤทัย ชอบเป็นการส่วนตัว ทั้งของคุณลักษณวดี และ่ทั้งที่แต่งเอง (หัวเราัะ) ชอบท่อนสุดท้าย (ที่แต่งเองน่ะ)

ความรัก..จรดลึกในความทรงจำ

ลึกล้ำ ย้ำรอยสลัก

นิรันดร์…นั้นนานนัก

แต่รักนี้นานกว่านั้น

Touch in your memory

Realize in your mind

Forever is so long

But love is more than “Forever”

Composed by NaRk.IZ Club

ลมหนาว

หน้าหนาวเข้ามาแ้ล้ว ไม่ชอบเลย =_=”

ไม่ชอบอากาศหนาว ไม่ชอบอาบน้ำเย็น

สิ่งที่ชอบในหน้าหนาวคงมีอย่างเดียว

กลิ่นของหน้าหนาว ทำให้นึกถึงความทรงจำเก่าๆที่มีความสุข

***********************

กลิ่นหน้าหนาวเป็นกลิ่นแปลกๆ เป็นกลิ่นเฉพาะเหมือนกลิ่นดินหน้าฝน กลิ่นของหน้าหนาวเป็นกลิ่นที่ดมแล้วให้ความรู้สึกผ่อนคลาย อาจจะเป็นเพราะลมเย็นๆ (ที่ทำให้เราหนาว =_=” ไม่ชอบง่า) ได้กลิ่นนี้ทีไร จะต้องนึกย้อนไปถึงตอนใช้ชีวิตมหาลัยทุกที คงเป็นช่วงกิจกรรมเยอะงานแยะเลยมีเรื่องให้นึกถึงเต็มไปหมด ดีจัง (แต่ยังหนาวอยู่ =_=)

ปีนี้เึค้าว่าจะหนาวกว่าปีก่อน ไม่ค่อยเชื่อแฮะ เมืองไทยเชื่อถืออะไรได้ เหอะ (คิดชั่วได้อีก) แต่ก็แหละ ถ้ามันหนาวมากจริงๆ ปีนี้ก็ึึคงเป็นปีที่ไม่ฮาทีเดียวสำหรับเรา เพราะมันจะขี้เกียจกว่าเดิมเป็นสองเท่า และรักผ้าห่มมากกว่าเดิมเป็นสองเท่าเช่นกัน (ปกติหน้าร้อนก็รักผ้าห่มนะ โรคจิต ฮ่าๆ) แต่คงดีสำหรับการไปเที่ยวโดยเฉพาะเที่ยวแถวบ้าน เที่ยวเหนือต้องหน้าหนาวเนี่ยแหละ เหมาะกัน บรรยากาศมันให้ คิดแล้วก็คิดถึงตอนนั้นจังน้าาาา ที่ไปกันครบหมด สุดยอดเลย

เอาเป็นว่าถึงจะไม่ชอบหน้านี้เท่าไหร่ แต่ก็ยินดีต้อนรับละกัน (ก็แหง ถึงไม่ยินดีก็ยังต้องต้อนรับมันอยู่ดี) คิดในแง่ดีคือได้ใส่ฮูด (หัวเราะ) รองเท้าบูตคงไม่ไหวมั๊ง (ฮา)

***********************

เมื่อวานไปเดินชอปปิ้งกะแป้งที่หน้ามอ ได้หนังสือการ์ตูนมาเรื่องนึงของติ่มซำสตูดิโอ (จำชื่อเรื่องไม่ได้ อะไรนคราๆนี่แหละ) เราชอบการ์ตูนของค่ายนี้นะ ถึงจะวาดได้ไม่น่าอ่านเท่าการ์ตูนญี่ปุ่นก็เหอะ (เค้าวาดสวยนะ แต่เราว่าเค้าตัดเส้นหนาเกินไปทำให้มันดูไม่ค่อยมีมิติเท่าไหร่ แต่ก็ถือว่าเก่งแล้วที่วาดได้เป็นเรื่องยาวน่ะนะ) ที่ซื้อเพราะอยากสนับสนุนคนไทย การ์ตูนไทย ต่อไปจะได้มีการ์ตูนไทยคุณภาพดีๆมาให้อ่านกันอีก เรื่องนี้เห็นว่าทีมงานพลอตเอง ไม่ได้เอานิยายมาทำเหมือนดั่งดวงฯ ก็ถือว่าพลอตน่าสนใจทีเดียว อ่านแล้วอยากให้มีเวอร์ชั่นนิยาย ท่าทางจะสนุก อยากอ่านเล่มสามต่อเร็วๆ เพราะลุ้นพระเอกอยู่เนี่ยแหละว่าเป็นใคร อ้อ ตอนอ่านขวัญเสียเล็กน้อยกับสเรดาเวอร์ชั่นผีพรายเล่มแรก มันประจัญหน้ามั่กๆ (หัวเราะ) เอาเป็นว่าถ้าให้ดาวเรื่องความสนุกและความตั้งใจ เราให้ 5 นะ แต่เรื่องลายเส้น เราขอให้ 3.5 ไปก่อน เพราะยังไม่สามารถโค่่นอภัยมณีซาก้าในใจเราไปได้ เรื่องอภัยมณีเราให้ 5 เต็มเพราะถือว่าลายเส้นและฉากเค้าน่าอ่านจริงๆ

เอาเป็นว่าให้แรงใจการ์ตูนไทยสู้ๆแล้วกัน เดี๋ยวส่งเมลไปให้กำลังใจกลุ่มน่าจะดี ^^

***********************

มีเรื่ืองไม่ค่อยชอบใจ ไม่รู้ว่ามจ.จะเข้าใจรึเปล่า เพราะเรายังไม่ได้พูดว่าเราไม่ชอบใจอะไร แต่ก็นะ ถ้าจะพูดมันก็ไร้สาระอยู่ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของเหตุผล เป็นเรื่องของอารมณ์ล้วนๆ ไม่รู้สิ เราไม่ชอบใจและไม่อยากให้ทำ แต่้ถ้าจะห้าม เหตุผลมันก็ไม่มี ตอนนี้เลยได้แต่เงียบไว้ อึดอัดเหมือนกัน

เหอะ ไม่ชอบเรื่องแบบนี้เลยจริงๆ

ไม่ว่าจะโดยตั้งใจ หรือ ไม่ตั้งใจก็ตาม…เราไม่ชอบ
ไม่ว่าจะไม่คิดอะไร หรือ ไม่คิดอะไรเลยก็ตาม…เราไม่ชอบ
ไม่ว่าจะว่าเราว่าอคติ หรือ ไม่ก็ตาม…เราก็ยังคงไม่ชอบอยู่ดี

ไม่มีใครชอบที่จะรู้สึกว่ามีคนอื่นมาอยู่ในระดับที่คล้ายกันได้หรอกนะ
และก็คงจะไม่มีใครชอบที่จะเห็นคนอื่นมาวุ่นวายกับคนพิเศษของเราเหมือนกัน
ถึงจะไม่คิดอย่างนั้นก็ตาม ถึงจะบอกว่าไม่มีอะไรก็ตาม…มันก็ห้ามความรู้สึกเราไม่ได้อยู่ดี

เราไม่ชอบ ถ้าเราบอกไปอย่างนี้ คุณจะทำยังไง??
โอชิเอเตะคุดาไซมาเซนกะ?