Stay the same

ทำไมเดี๋ยวนี้ชอบขึ้นหัวไดเป็นภาษาอังกฤษ? กระแดะ? ใช่!! (หัวเราะ)

อารมณ์

เมื่อกี้เพิ่งยิ้มได้ แถมเพิ่งหัวเราะออกในรอบอาทิตย์ แบบว่าอาทิตย์นี้เครียดจัด ยิ่งเมื่อวานเป็นช่วงพีค แทบจะอ้วกออกมาเป็นน้ำย่อย เกิดความผิดพลาดในการทำงานจากเราเอง เป็นเรื่องไม่ใหญ่แต่ก็ไม่เล็ก คราวนี้ยอมรับผิดแต่โดยดีและจะเป็นคนรับผิดชอบจนกว่ามันจะเรียบร้อย ก็เล่นเอากินข้าวไม่อร่อยไปเหมือนกัน แต่พอจะคลี่คลายได้บ้างแล้วก็ทำให้ยิ้มออกบ้าง แย่จังนะ ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย

ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีในเร็ววัน

เรื่องนั้น

ที่เพิ่งบ่นไป ก็แหละ…โดนเบรกด้วยเรื่องผิดพลาดเลยเิลิกคิดชั่วคราว ตอนแรกเราคิดว่ามันจะเป็นที่เราคนเดียวซะอีกแน่ะ ที่แลปก็เป็นกัน แถมพี่ๆที่ศูนย์อื่นก็เป็น เมื่อวันก่อนนั่งฟังพี่นน.บ่นตลอดทางกลับบ้าน ตำแหน่งอื่นก็โดนเหมือนเราเหมือนกันแฮะ เค้าคิดเหมือนเราเปี๊ยบเลย ซึ่งแบบนี้มันก็น่าคิดแล้วล่ะว่า เกิดอะไรขึ้นกับที่นี่ เป็นอะไรกันไปหมดแล้ว??? เฮ้อ คิดแล้วก็ปวดท้องขึ้นมาตงิดๆ เลิกคิดดีกว่า

ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คือ คิดให้เป็นผู้ใหญ่ เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้น เฮ้อ

(แต่อะไรๆในโลกมันก็ไม่ได้ยากขนาดนั้นนะคะนก ^^ ป๋าเชื่อว่าสิ่งที่ยากแต่ทำได้ยังมีอีกมากหากเรารักที่จะทำนะ ^^)

หนังสือ

ไปซื้อหนังสือมาอ่านอีกแล้ว เดี๋ยวนี้เครียดจัดทีไร ลงกับหนังสือทุกทีเลย ครั้งนี้โอ๋แนะนำมาให้อ่านเรื่องพวกอียิปต์ จริงๆชอบแนวนี้อยู่แล้ว แต่ไม่ค่อยอยากซื้อมาอ่านเพราะกลัวเรื่องซ้ำกับที่เราเองก็แต่งไว้เหมือนกัน จะซื้อทีเลยต้องเลือกเรื่องทีที่กะว่าจะไม่้ซ้ำกับพล็อตเราแน่ๆ (พล็อตซ้ำกันแล้วกลัวว่าพอมาแต่งของตัวเองจะไปลอกเค้าโดยตั้งใจอ่ะ ถ้าไม่รู้แล้วซ้ำกันก็อีกเรื่อง ฮา) เมื่อวานเลยเลือกเล่มนึงมา เรื่องหัวใจอะนูบิส ของสนพ.แจ่มใส พล็อตแปลกมาก ปกติจะเราจะเห็นเรื่องเทพรักกับมนุษย์ของพวกกรีก โรมัน ฮินดู ไม่เคยเห็นใครเอาเทพอียิปต์มาเล่นมาก่อน เลยตัดสินใจซื้อมา แล้วก็ไม่ผิดหวังเลย อะนูบิสของเค้า อาจจะไม่เหมือนจินตนาการของเรา แต่ก็ไม่ได้ต่างสุดโต่ง จุดสำคัญที่เราคิดว่าเค้าทำให้อะนูบิสมีสเน่ห์ คือ เค้ามองว่าเทพแห่งความตายองค์นี้ไร้่เดียงสา!!!

ไร้เดียงสา ไม่ใช่หน่อมแน้ม ไม่ใช่ตัวเล็กน่ารักแบบอุเคะ ไม่ใช่แอ๊บแบ๊ว ไม่ใช่งี่เง่า แต่ไร้เีดียงสาที่ว่า คือ ใจที่คิดอย่างบริสุทธิ์

ส่วนคาแรกเตอร์อื่นก็ตามสไตล์พระเอก ร่างใหญ่ เท่ห์ แข็งแกร่ง มีความอ่อนโยน หึงนางเอกบ้างเป็นบางที ซึ่งพวกนี้มันก็ทำให้พระเอกดูดีอยู่แล้ว แต่พอเพิ่มความไร้เดียงสาที่ว่าเข้าไปแล้วมันทำให้พระเอกของเราดูน่ารักขึ้นมาบอกไม่ถูก

แนะนำให้อ่าน เราว่าเค้าเขียนดี ที่สำคัญเลยคือ คาแรกเตอร์ของอะนูบิสที่ทำให้รู้สึกว่าคิดถูกแล้วที่ซื้อเล่มนี้ (ยิ้ม)

นี่ขนาดเครียดยังอ่านแล้วโม้ได้ขนาดนั้นเลยเหรอเรา (-_-”)

อิโจ

ปล. โหลดละครมากิจังเสร็จแล้ว จนได้เลยมั๊ยล่ะไอ้ปัง (-_-”)

ปล.2 ลิสต์ซี่ซั่นนี้มาครบแล้ว โหลดเรื่อยๆ แต่ไม่ได้ดูซักเรื่อง ว่าแต่…ทำไมเรทติ้งคาเมะมัน…เอ่อ…สงสารน้อง

retreat or restore

เมื่อก่อนก็มีบางอารมณ์ที่เบื่อๆไม่อยากทำในสิ่งที่ทำอยู่เหมือนกันนะ แต่เพราะเป็นคนที่ไม่ได้เก็บอะไรมาใส่ใจได้นาน เลยลืมเร็ว พอบ่นเสร็จก็เหมือนเหวี่ยงทิ้ง คือ ลืม ไม่สนใจ และเริ่มใหม่ เป็นอย่างนี้ทุกครั้งกับทุกอย่าง ยกเว้นเมื่อถึงจุดที่ทนไม่ไหวอีกต่อไป เหมือนอย่างตอนนี้

หากเรา ลืมสิ่งที่เบื่อนั้นๆได้…หมายถึง เราจะเริ่มต้นใหม่ แม้จะกับสิ่งเดิมๆ และต้องเจอภาวะเดิมๆ ก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เพราะเราลืมไปแล้ว

แต่หากเรา ไม่ลืมสิ่งนั้น ซ้ำยังเก็บมาคิดบ่อยๆ…นั่นหมายถึงสัญญาณอันตรายว่าเรื่องเหล่านั้นจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ ซึ่งมีแนวโน้มว่าไม่มีทางจะลืมได้ และเรากำลังเลือกที่จะทำอะไรกับมันซักอย่างที่มัน…อาจจะไม่เป็นผลดีกับคนอื่นเท่าไหร่ (แต่เป็นผลดีกับตัวเอง)

อืม ดูไม่เป็นผู้ใหญ่เลยนะ แต่เราก็อดคิดเรื่องนี้ไม่ได้ มันนาน บ่อย และน่าเบื่อ ไม่อยากพูดเลยว่าเมื่อก่อนไม่ใช่แบบนี้ เพราะมันไม่มีอะไรที่ไม่เปลี่ยนแปลง แต่…ในเมื่อตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่แนวทางมันไปกันคนละอย่าง บางทีก็อาจต้องยอมรับความจริงก็ได้ว่าเราคงทำในสิ่งเดียวกันไม่ได้อีกแล้ว

บางครั้งก็มานั่งคิดว่าเพราะอะไรเหมือนกันนะ

เราทำไม่ได้เองรึเปล่า? ก็ใช่…แต่ไม่ใช่ทั้งหมด งานเราทำ ไม่ใช่ไม่ทำ แต่สิ่งที่ได้ ไม่ใช่เพื่อองค์กร แต่เพื่อตอบสนองความต้องการของบางคนเท่านั้น รึเปล่า? ถ้าใช่ แล้วเราจะอยู่ต่อได้ยังไงในเมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นคนของที่นี่ กินเงินของที่นี่แต่ทำงานให้กับคนอื่น มันหน้าด้านนะ ไม่คิดอย่างเราบ้างเหรอ?

ภาวะภายในตอนนี้อันตรายมากๆ ไม่ใช่แค่เรา คนอื่นๆก็เริ่มมีทางเป็นของตัวเองเพราะเริ่มเห็นอะไรที่มันผิดไปจากเดิม ผิดไปจากเส้นทางที่ควรจะเป็น บางคนก็ว่า…คิดถึงคนอื่นให้มาก คิดถึงคนที่อยู่เหนือเราให้มาก เค้าให้อะไรมากกว่าที่เราเห็น เค้าเป็นผู้ใหญ่กว่า นะ…เราไม่เคยห้ามใครไม่ให้้ศรัทธาใคร เช่นเดียวกับที่ใครก็ห้ามให้เราไม่ศรัทธาใครไม่ได้ แต่…เราคงต้องพูดตรงๆว่าคนที่ไม่ได้ยืนอยู่ในจุดที่คาบเกี่ยวกับคำว่า งานนอกก็คืองานใน อย่างเราไม่มีทางเข้าใจหรอกว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร คนที่พอจะเข้าใจเค้าก็ไม่อยู่กันแล้วไง เค้าบินกันไปหมดแ้ล้ว

เมื่อก่อนเราไม่เข้าใจพี่พงศ์ ตอนนี้เราเข้าใจแล้ว…มันฝืนเกินจะรับ มันรู้สึกเหมือนเป็นกาฝากทั้งที่ไม่ควรจะเป็น

เราว่าเราก็ไม่ใช่คนเรื่องมาก เลือกมาก หรืออีโก้สูงอะไรเทือกนั้นเลยนะ กลับกัน เรายังไงก็ได้ อะไรก็ได้ แต่คงเพราะอย่างนั้นเลยเป็นอย่างนี้นี่แหละ ที่จริงเรารักที่นี่มากนะ มีอะไรที่อยากทำอีกตั้งเยอะ แต่ก็แค่อยากไง เราเป็นหมากที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เดินไปในทางนั้น

มันน่าเศร้านะ…เค้าคงคิดว่าทุกคนเป็นหมากที่ไม่มีความคิด…แต่ที่จริงแล้วเราว่าหมากบนกระดานนี้คิดเป็น และรักกระดานนี้มากกว่าที่เค้าคิดเยอะเลย ไม่มีหมากตัวไหนที่อยากโดนเหวี่ยงทิ้งหรือโดนกินหรอก หมากบนกระดานนี้ทุกตัวทั้งใจจะไปให้ถึงคิงกันหมดแหละ จริงๆ

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แรงน้อย ก็ต้องเป็นหมากที่ถูกจับเดินออกไป ถ้าดื้อมาก เค้าก็มองว่ามันพัง หาตัวใหม่มาแทน

ตอนนี้ยังไม่กล้าทำอะไรมากกว่านี้หรอก เพราะเรากลัวการเริ่มต้นใหม่ ทั้งๆที่จริงๆแล้วอาจจะไม่มีอะไรเลวร้ายก็ได้ แต่มันก็เป็นธรรมดาของคนละนะที่จะกลัวในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ไม่งั้นจะเป็นคนเหรอ?

retreat or restore คำนี้เป็นสิ่งที่ถามตัวเองอยู่บ่อยๆ ณ ขณะนี้ เป็นคำถามที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นในใจเลยเพราะมันเป็นเหมือนแมลงร้าย แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว เอาเถอะ…อะไรมันจะเกิดก็ให้มันเกิด ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับตัวเองทั้งนั้นละนะ และถ้าให้เราเลือก…แน่นอนล่ะว่า…

เราเลือกที่จะใช้่ชีวิตอย่างมีความสุึข มากกว่า เลือกที่จะมีงานเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสิ่งเดียวในชีวิต

นี่ล่ะ จุดที่ไม่เหมือนกัน เส้นทางที่เค้าพยายามจะผลักให้เราเดินไปแต่เราไม่…เพราะสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของเรา คือ ใจที่มีความสุข ไม่ใช่ ชื่อเสียงเกียรติยศใดๆทั้งนั้น

ถ้าต้องได้ retreat จริงๆ เราก็มีคำถามที่อยากถามมาตลอดแต่ไม่เคยได้ถามอยู่้เหมือนกันนะ คิดล่ะว่าอยากจะลองถามไป

ชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้ มีความสุขจริงๆเหรอคะ?

ทำไมหนูถึงไม่เคยมองเห็นความสุขในแววตาคู่นั้นเลยล่ะคะ บุโจ?

อิโจ.

ไดวันนี้ัเครียดจังนะ แต่ทำไงได้ล่ะ เค้าเครียดนิ งืมๆ

ขอซื้อเวลาเพิ่ม 10 บาท

พอรึเปล่านะ 10 บาท -*- มันคิดชั่วโมงละเท่าไหร่ละเนี่ย

ปวดตับ -*-

วันนี้งานเยอะสุดๆ ทำงานเต็มเวลาโคตรๆ จนปวดตับ แบบว่า…เดินไม่ไหวแล้ว คิดอะไรไม่ออกแล้ว เครียด อย่าให้เค้าคิดอะไรนะ!!! (ตะโกนคลั่ง) (TT_TT)

เข้าใจแล้วว่าทำไมเค้าถึงให้ทำงานไม่เกิน 8 ชม. โดยเฉพาะไอ้พวกงานเอกสารน่ะ ทำมากเกินหัวมันจะระเบิดเอา วันนี้วันเดียววิ่งปิดไปสามงาน จะบ้าตาย รีพอร์ตภาษาอังกฤษก็เยอะ สติแตกเลย สับโหมดภาษาไม่ทัน บ้าไปแล้ว

เคยมั๊ย เค้าเมลทุก 5 นาที (T^T) ประสาทได้อีก เข้าไปเช็คงาน พอจะออกไปเข้าเมลที่ hotmail ดันพิมพ์เมลกะพาสเวิร์ดที่ทำงาน นั่งมองตอนมันฟ้องว่าไม่มีไอดีแล้วตลกดี เอ๋อขนาดนั้น (สลดจิต)

พรุ่งนี้สอบ

ตอนนี้ต้องเข้ามาทำงานทุกวันเสาร์อย่างไม่มีทางเลี่ยง ที่แลปจัดคอร์สเรียนเพื่อพัฒนาการที่ดีของหนูๆ 6(-_-”) แต่ก็ดีนะ สนุกดีเหมือนกัน แหะๆ ถึงปากจะบอกว่าไม่อยากเรียนวิศวะต่อแล้ว แต่พอเอาเข้าจริงๆ ให้เทียบวิชา Error Control Coding (ของวิศวะสื่อสาร) กับ Optic (ของฟิสิกส์) ชอบวิชาแรกอ่ะ เข้าใจง่ายกว่าฟิสิกส์เพียวเยอะเลย (T^T) สงสัยว่าเวลา 4 ปีที่เรียนมามันคงหล่อหลอมเราโดยไม่รู้ตัว (-_-”) พรุ่งนี้จะสอบตัว ECC ด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำได้ขนาดไหน คืนนี้ต้องอ่านหนังสือมั๊ยเนี่ย (ปกติถึงจะสอบไม่เคยอ่านอ่ะ ขี้เกียจ) สอบตกเดี๋ยวโดนบอสเล่นงานอีก (เกรดก็ไม่ได้ ทำไมต้องเครียดขนาดนี้ด้วยเนี่ย งื่อ)

แอนตี้ไวรัส

วันนี้ออกไปซื้อแอนตี้ไวรัสแบบถูกลิขสิทธิ์มาใช้ที่บ้านล่ะ ที่จริงจะโหลดเอาก็ได้ แต่จะโหลดแอนตี้ไวรัสแล้วโหลดแครกที่มักจะติดไวรัสมาเพื่อ??? (เพื่อให้แอนตี้ไวรัสที่อุตส่าห์โหลดมามีงานทำ ฮา) เลยคิดว่าซื้อเสียเงินก็ได้ ไม่ได้แพงเท่าไหร่ อีกอย่างวัฒนธรรมองค์กรมันคงจะหล่อหลอมอ่ะนะ (หัวเราะ) ทำงานศูนย์คอมพิวเตอร์แห่งชาติ จะใช้ของเถื่อนก็กระไรอยู่ (แต่ที่บ้านก็เถื่อนทั้งเครื่องแหละ ฮา) ตอนนี้เครื่องที่ทำงานโดนเลาะของเถื่อนออกหมดแล้ว โล่งเลย (หัวเราะ) พอหันมาใช้พวกของแท้ (แค่ OS น่ะ -_-”) กับ Open Source (ทุกโปรแกรมในเครื่อง) เข้าจริงๆก็โอเคอยู่เหมือนกันนะ ไม่ได้ใช้ยากอย่างที่คิด บางอย่างก็ดีกว่าลิขสิทธิ์หลายตัว อย่างเช่น Firefox ตอนนี้ใช้จนติดไปแล้ว พอกลับมาใช้ IE ที่บ้านเลยหงุดหงิด ต้องลง FF ที่บ้านด้วย (หัวเราะ) อย่างอื่นก็ดีเหมือนกันค่ะ ถ้าอยากหาข้อมูลเพิ่มลองเข้าไปดูในเวบ www.nectec.or.th นะ (ช่วยองค์กรหากิน ฮา) หรือที่เวบ open source โดยตรงเลยก็ได้ที่ OO.o (ไม่ได้ตลกนะ พิมพ์แค่นี้ที่ address bar ก็จะเข้าหน้าเวบเลยล่ะ ^^)

ถ้ายังไงมารณรงค์ใช้ของถูกลิขสิทธ์ (ถ้ามีกำลังทรัพย์พอ) หรือลองหันมาใช้ OO.o ก็เท่ห์ไปอีกแบบนะ (^________^)

อิโจ

วันนี้เท่านี้ก่อนดีกว่า พรุ่งนี้สอบ ต้องรีบนอน (ไม่ได้คิดจะอ่านหนังสือเลยนะ ฮา)

ปล. เรื่องริวเซป๋ายังไม่ได้ดูเลยนก ว่าจะโหลดอยู่เหมือนกันแต่รอก่อน ขี้เกียจน่ะึค่ะ (หัวเราะ) ส่วนเรื่องแต่งงาน เอ่อ…แกล้งตาย คร่อก!!! (หัวเราะตายไปแล้ว)

Utada Hikaru – Eternally

目の前にいる君が少し輝き
周りが見えない
私達はどこにいるの

ざわめき始めた背景の中に
まだ消えないでね
もうなんにも聞こえない
But I can feel you breathe

おどろく程気まぐれな 展開に少しだけ
私らしくない期待を oh oh してる

I wanna be here eternally
このまま見つめ合っていたい
I can feel you close to me
いつまでも側にはいられない
この瞬間だけはずっと永遠に

戦いに出かける前の一休み
あなたと過ごしたい
約束は今度会えた時に
Can you hear me breathe？

おどろく程ではない展開にも
感動しちゃう時が誰にだってoh oh ある

I wanna be here eternally
誰にも見つからないところに
I can see you’re all I need
明日まで助けはいらない
この瞬間さえもきっとjust a fantasy

I can feel you close to me
あの場所に帰れなくなっても
今の気持ちだけはずっと永遠

I wanna be here eternally
You　want　here　eternally
I can see you are all I need
この瞬間だけは永遠に

********************

หรือว่าก่อนลืมตา
ได้มีประกายแห่งแสงของเธอที่สาดลงมา
ณ ช่วงเวลาที่มีนั้นนานเท่าไร
สองเราอยู่เคียง หยุด ณ ตรงที่แห่งไหน?

ได้โปรดคนดี
โปรดเถิดอย่าลืนลางหายภายในเงาหมอกจางๆ
ไม่เคยต้องการได้ยินเสียงใดก็ตาม
แม้ความสับสน สายลมที่สั่นไหว
But I can hear you breathe

ผู้คนต่างเรียกหาช่วงเวลาอันนิรันดริ์
มีแต่ความสุขท่วมล้น ไม่มีวันเลือน
กลับมามองที่ตรงนี้ กาลเวลา ณ แห่งนี้
Ho ho ไม่ยั้งยืน

I wanna be here eternally
มีเพียงสองเรา ได้มองตากันและกันเช่นนี้
I can feel you close to me
ไม่ว่าด้วยเหตุใด มิอาจฉุดรั้งเธอไว้ได้ทุกเมื่อ
แต่ความรักไม่มีเปลี่ยนแปลง…. นิรันดริ์…

ณ ตรงระหว่างกลาง
เส้นทางที่เราเคยฝันร่วมเดินเพื่อฝ่าฟันไป
นี่คือเวลาที่เหลือให้เราหยุดพัก
เพื่อก้าวต่อไป บนเส้นทางที่ช่างอ้างว้าง
Can you feel me breathe?

ทุกคนยังเรียกหาช่วงเวลาอันนิรันดริ์
เพื่อเก็บความสุขท่วมล้น
โดยไม่เคยได้รู้
ความเปลี่ยนแปลงเพียงเท่านั้น
ที่คงไว้ซึ่งนิรันดริ์
Ho ho ตลอดกาล

I wanna be here eternally
อยู่ตรงที่ใดที่ไม่มีใครได้เจอเราเช่นนี้
I can see you are all I need
ไม่ต้องการสิ่งใด จนกว่าเวลาล่วงเลยสู่พรุ่งนี้
ดินแดนรักที่เราใฝ่ฝัน เหลือเพียง just a fantasy

I can feel you close to me
ไม่ว่าด้วยเหตุใด มิอาจฉุดรั้งเธอไว้ได้ทุกเมื่อ
ความรักนั้นช่างดูโหดร้าย….เหลือเกิน…

I wanna be here eternally
Come on…
Here with me…
I can see you are all I need
Ho…..ho….
ความจริงนี้ช่างดูโหดร้าย
Ho…..ho

********************

Credit: Translated by www.utadaweb.com

ก่อนอื่นขอบคุณเวบฮิกกี้ก่อนเลยค่ะ สำหรับคำแปลเพราะๆ ถ้าใครอยากฟังเวอร์ชั่นภาษาไทยก็เข้าไปฟังที่เวบเค้าได้นะคะ เค้าแปลเป็นไทยและร้องเพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 10 ปีัให้ฮิกกี้น่ะค่ะ เพราะดีทีเดียวล่ะ ^_^b คุณภาพเสียงอาจจะมีดีเท่าร้องในห้องอัด แต่คนร้องเค้าตั้งใจร้องเลยนะ รู้ึสึกได้ค่ะ ^___^

ตอนนี้เพลงนี้กำลังขึ้นชาร์ตไอ้ปัง เพราะเพิ่งได้ฟัง (หลังเขาจริงๆตรู) ฟังเพลงฮิกกี้ทีไร ได้ความรู้สึกสุดยอดทุกที ฮิกกี้เป็นคนที่แต่งเพลงเก่งมากและถ่ายทอดออกมาได้ซาบซึ้ง เราเชื่อว่าคนที่ฟังภาษาญี่ปุ่นไม่ออกก็รับรู้ถึงความหมายที่ฮิกกี้สื่อออกมาผ่านน้ำเสียงได้ หายากเหมือนกันนะ นักร้องแบบนี้น่ะ ^___^

ถ้ายังไงลองมาซาบซึ้่งด้วยกันนะคะ เอนทรีนี้ไม่ได้แนบเพลงมาด้วย แต่เชื่อว่าหาฟังไม่ยากหรอก นะ >_^

確信がない

自分自身に答えられない
なぜあなたは黙っているの
わかりあえないみたい
だから何もしゃべろうとしない
あなたに答えてほしい
問題があるのなら話してほしい
私はなにも感じてないわけじゃない

わかっていない

อารมณ์ดี

วันนี้ครึ้มอยากอัพมาก
เลยอู้งานมาอัพ (จริงๆบรรทัดนี้น่าจะเป็น เหตุ มากกว่า ผล นะ ฮ่าๆๆ)
อารมณ์ดีหลายอย่าง ถ้าไม่นับเรื่องงาน (หัวเราะ)
อ้อ…จะเลิกคั่นหน้าด้วยดอกจันแล้วนะ
แบบว่าขี้เกียจนับแล้วน่ะ (หัวเราะตายไปแล้ว)

ได้หนังสือถูกใจ

เมื่อวันเสาร์เข้าไปที่แลป เพราะมีติวกับงานเลี้ยงปีใหม่ (ช้าไปรึเปล่า???) ที่จริงวันนั้นหงุดหงิดแหละ ไม่อยากไป วัยทอง (หัวเราะ) แต่ก็ต้องไปจนได้ อยู่ยาวจนงานเลิก จากอารมณ์ไม่ดีจนหายน่ะ พอจะกลับบ้านเลยนึกอยากอ่านนิยายขึ้นมา ก็ตรงดิ่งไปที่ดอกหญ้าเลย ไม่ต้องคิดนาน (หัวเราะ) เป็นพวกอยากได้อะไรก็จะเอาเดี๋ยวนั้น (ถ้าเอาได้) เลยไปสอยนิยายธรรมดากลับมาหนึ่งเล่ม ที่จริงเสี้ยน Y ล่ะ แต่ก็นะ ที่ดอกหญ้ามันมีที่ไหนล่ะ (มีเหมือนกันแต่ไม่เอาไง นักเขียนที่ไหนก็ไม่รู้ กลัวไม่วายพอ – หัวเราะ) ก็เสี่ยงดวงเอา เพราะมือไม่ค่อยขึ้นกับการเลือกนิยายธรรมดา เล็งอยู่พักใหญ่ให้ได้เรื่องที่พอจะอ่านได้มากที่สุด แล้วก็เปิดอ่านไปที่หน้าคำนำคนเขียนก่อนเลยด้วยใจตุ้มๆต่อมๆว่าจะสนุกมั๊ย แล้วสิ่งที่ทำให้หัวใจร่วงไปตาตุ่มคือ…

บลาๆๆ….ขอขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆบอร์ด Zohall…บลาๆๆ

เอ๊ะ (0_0)

คุ้นๆ 6(-_-”)

พลิกไปดูชื่อคนแต่งอีกที ( っ -_-)づ

คุ้นๆอีกละ (-_-”)a

ไหนอ่านเนื้อเรื่องดิ๊ (_ _。)

เอ๊ะ (-_-”)

ถ้าลองเปลี่ยนเจ้าหญิงเป็นเจ้าชาย…ถ้าลองเปลี่ยนเด็กสาว เป็นเด็กหนุ่ม…ชื่อยัยคนนี้จะคิดให้เป็นผู้ชายก็ได้นี่หว่า???…ถ้าลองเปลี่ยน บลาๆๆๆๆ

เย้ยยยย!!!~ (-[]-) มันเป็น Y ได้นิหว่า

กิ๊ดดดดด (>//<) <– ดีใจนะเนี่ย

นั่นแหละ เข้าใจป่ะคะ (หัวเราะ) ใช่เลย นั่งอ่านบนรถไปก็หัวเราะหึๆไป คนบนรถกลัวแน่นอน แต่…หึหึหึหึ มันต้องใช่แน่ มีคนดาวเรา (??) เอาผลงานมาแปลงขายในโลกล่ะ (กรั่ก) แล้วก็ไม่ใช่คนไกลตัวด้วย กลับบ้านไปก็ไปรื้อๆค้นๆบ้านเก่าที่เคยอยู่มาแล้วก็ใช่เลย ผลงานจากนักเขียนบ้านไคซิน หึหึ ฮะฮะ กรั่กๆๆ (บ้าไปแล้ว)

เป็นนิยายเล่มที่เราภูมิใจจริงๆที่ซื้อมา อุ่นใจเหมือนได้กลับบ้านเกิด (>///<)

แล้วนางเอกของเรื่อง ก็ไม่ได้เป็นผู้หญิงอีกเลยจนเราอ่านจบ (หัวเราะตายไปแล้ว)

บ้านใหม่

ไม่ได้ซื้อบ้านแต่อย่างใด แค่ซ่อมบ้านเท่านั้นเอง ตอนนี้แม่คึกปรับบ้านใหม่ บ้านดูดีขึ้นมาทีเดียว เห็นแล้วอารมณ์ดี (ถ้าไม่คิดถึงเรื่องเงิน T_T) ไม่รู้สินะ อยู่อย่างเดิมมานานๆ เกือบยี่สิบปี พอได้เปลี่ยนแปลงมันก็เหมือนไม่ใช่บ้านเรา เหมือนได้บ้านใหม่ เลยรู้สึกมีความสุขมาก ดีจังได้เสียเงิน (หัวเราะทั้งน้ำตา)

เพื่อนๆ

เดือนนี้ได้เจอเพื่อนๆหลายคน รู้สึกอบอุ่น โดยเฉพาะวันงานแต่งคุณชิ อายมาก (///) พออยู่กันเยอะๆทีไร น่าอายทุกที ยังดีที่พวกมันยังพอเหลือวัฒนธรรมอยู่บ้างเลยไม่เป็นที่ครหา (หรือเป็นไปแล้วแต่ไม่รู้???) ไม่เปลี่ยนกันเลยแต่ละคน โตแต่ตัวมากๆ คิดแล้วก็อยากกลับไปสมัยเรียนแฮะ เวลาที่ได้อยู่กับพวกมันนี่ช่างเป็นเวลาทีดีจริงๆ คราวหน้าไปเที่ยวกันให้ครบเลยดีกว่านะ (^_^)

คิวโหลด

ไม่ได้โหลดอะไรมานานมากแล้วล่ะ เพราะงานเยอะ ที่ทำงานเริ่มเขี้ยวเรื่องโหลด แล้วก็ไม่มีเวลาด้วย เลยงดไปไม่รู้ตัว ตอนนี้เริ่มรู้สึกเหี่ยวแห้งหัวโตไม่มีอะไรดู เลยกลับมาโหลดละครกับเพลงอีกครั้ง พวกรายการคงงดๆแล้ว เพราะไม่มีเวลามากขนาดนั้น (ละครโหลดมาเก็บไว้ก่อน ยังไม่ได้ดูเหมือนกัน-หัวเราะ) สำหรับนิวส์นี่งดอัพเดทเลย ไม่รู้เรื่องรู้ราว รู้สึกผิดเหมือนกัน แต่เรายังชอบนิวส์อยู่นะ อย่างน้อยก็ยังอุดหนุนผลงานแท้ทุกแผ่นเหมือนเดิม (^_^)v มีละครคุณพีก็โหลดไม่รีรอ (หัวเราะ) และเพราะคิดจะโหลดละครนี่ล่ะ เลยได้ลิสต์ซีซั่นนี้มาให้โหลดเหงื่อตกเลย

Voice – โทมะเล่้น ไม่ใช่ไดแฟนนะ แค่ชอบการแสดงของโทมะ เลยไม่โหลดไม่ได้แล้ว (หัวเราะ)
Kami no shizuku – คาเมะเล่น อันนี้ไม่ใช่ไฟล์ทบังคับเหมือนกัน แต่รู้สึกว่าอยากดูน่ะ (ยิ้ม)
Love shuffle – อันนี้ยิ่งไม่เกี่ยวกะผู้ชายแต่อย่างใด  แต่พอเห็นชื่อคารินะจังใน cast แล้วแบบว่า…อืม…คารินะจังเป็นนางแบบ แล้วจะเล่นละครออกมาเป็นยังไงนะ ออกแนวว่าแอบไดแฟนลับๆล่ะ (หัวเราะ)
Rescue – อาจจะคิดว่าเพราะมีมัตจังเล่นเลยโหลด แต่ผิดแล้ว เราโหลดเพราะยูจังตะหาก (หัวเราะตายไปแล้ว) เห็นเป็นแม่ยกคุณพีอย่างนี้ก็เหอะ จริงๆแล้วคนอย่างอันปังน่ะเมน ยูพีล่ะ (หัวเราะตายไปแล้ว) ถึงตอนนี้เค้าจะรัีบเมนนี้กันไม่ค่อยได้แล้ว แต่เรายังเหนียวแน่นนะ เพราะงั้นเลยยังอยากเห็นยูจังเล่นละครล่ะ เผื่อจะเอาไปจิ้นได้อีก (ยังได้อีกเหรอฒ??? ฮา)

ถ้าให้พูดกันจริงๆ ของซีซั่นนี้หมดแล้ว อีกเรื่องของโอจังค่อยตอดโอ๋ ก็นนั่งครึ้มๆ ตอนนี้มาสามเรื่องแล้ว รอ rescue ยังไม่ออก ระหว่างที่เลื่อนไปเลื่อนมาก็ไปเจอะกับมากิจัง (นางเอกคุโรพี) กับเรื่อง Innocent Love เรื่องนี้จบแล้ว เป็นของซีซั่นที่แล้วที่ห้ามใจไม่โหลด เพราะพยายามบอกตัวเองว่าไม่ใช่ไดแฟนน้องซักหน่อย จะไปโหลดทำไม เอ๊ะ มีเพลงประกอบ ฮิกกี้ร้องด้วย ไหนลองฟังซิ…

…………..

………

….

..

T^T  เพลงเพราะจัง น้องน่ารักจัง ฮึ้ย!! โหลด!!! รู้สึกตัวอีกทีก็จดละครน้องเข้าไปในลิสต์แล้ว (แล้วจะอดทนไม่โหลดแต่แรกทำไม??) สงสัยคงต้องยอมรับแต่โดยดีแล้วล่ะว่าเป็นไดแฟนน้องจริงๆด้วย T^T ชอบน้องตั้งแต่เล่นละครกับคุณพีแล้ว แล้วก็ยิ่งชอบตอนเล่นฮานะคิมิ ตอนนี้เลยไปกันใหญ่ จำได้ว่าเมื่อปีที่แล้วตอนไปที่โน่น เห็นหน้าน้องเต็มสถานีรถไฟไปหมด แทบจะถลาเข้าไปหาเพื่อถ่ายรูปด้วย แต่อายดร.เลยไม่ทำ แล้วกลับมาก็นั่งคร่ำครวญว่าทำไมไม่ถ่ายมา โฟโต้บุ้คก็มีำทำไมไม่ซื้อ!! T^T (พอๆกับโฟโต้บุ๊คคุโรซากิที่จับขึ้นมาแล้ว แล้วก็ตัดใจไม่เอา T^T ไอ้ประสาทปัง T^T เสียดายได้อีก)

ตกลงเป็นไดแฟนน้องมากิไปแล้ว เอเมน!

อิโจ

ไดยาวเป็นหางว่าว วันนี้พล่ามเยอะจัง (หัวเราะ) เขียนรู้เรื่องมั่งรึเปล่าก็ไม่รู้ รู้แต่อารมณ์ดีละนะ (ยิ้ม)

ชอบความรู้ึสึกแบบนี้จัง อยากให้รู้สึกอย่างนี้นานๆจริงๆ (^_________________^)

อัพรีบๆ – เกกคง โอเมเดโต

วันนี้เพื่อนแต่งงานแหละ จะแต่งจริงน่ะ?? (หัวเราะ)

จะแต่งวันนี้ แต่เพิ่งบอกเมื่อวาน ไม่บอกซะพรุ่งนี้เลยล่ะ? (ฮา)

เอาเถอะ เห็นแก่ที่เป็นเพื่อนกัน จะให้อภัยแล้วไปงานแต่งแกแต่โดยดี

จะไปสอยเพื่อนแก (เอาเพื่อนทางโน้นนะ) เอาหนุ่มๆน่ารักๆมาเลย (หัวเราะตายไปแล้ว)

เกกคง โอเมเดโต เน้ ^___^ ชิอาวาเซนินารุโยนิ ทาดาชิคุง

ราบุ ราบุ คง คง (คังเคเน่ -_-”)

***********************

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนบ้าพลัง ปั่นงานทั้งวันเลย กลัวโดนหักแต้ม (ฮา)

***********************

หายหวัดแล้ว เย้!! กว่าจะหาย ก็หนาวไ้ด้อีก -_-*

อากาศอย่างนี้ไม่ชอบเลย เค้าหนาวง่ะ

***********************

เมื่อวานบนรถดู Alexander the Great

งืมๆ เคยดูแล้ว ฉายซ้ำนินา (ชี้หน้า)

แต่ก็โอเคอ่ะ คราวนี้ตั้งใจดู เลยเพิ่งได้รู้

มันซ่อนอุเคะคนงามเอาไว้นี่ >.< (ไปอยู่ถ้ำไหนมาเนี่ยเจ๊)

แง๊ว เฮฟาอิสเตียน มันน่าจับแต่งฟิคงิ๊ดๆ

***********************

เมื่อวานกลับไปอ่านฟิคเรื่องเก่า ไม่รู้นึกไง รู้แต่ว่า ขำแฮะ เอิ๊กๆ

เพิ่งมานับฟิคที่ตัวเองแต่ง เป็นฟิคตลกไปกว่าครึ่ง

ที่สำคัญคือ ไอ้มากกว่าครึ่งที่ว่า ตอนแรกตั้งใจจะให้เป็นฟิคโรแมนติก???

ช่างเป็นคนที่ซื่อตรงกับเป้าหมายจริงๆนะเรา (หัวเราะตายไปแล้ว)

***********************

วันนี้อัพแบบรีบๆ ได้เป็นไดรีบๆ (หัวเราะ)

เดี๋ยวต้องไปงานแต่งชิแล้ว ไปละๆ

ปล. ธีมกระต่ายมาคุรับปีใหม่นี่มันน่ารักจริงๆ (หัวเราะหงาย)

สวัสดี 2009

ปีใหม่นี้ยังไม่ได้เขียนไดเลยนี่นะ

นึกขึ้นได้ก็วันที่ 7 เข้าไปแล้ว

ไม่เป็นไรน่า ยังทัน (หัวเราะ)

***********************

2008 ที่ผ่านมา มีอะไรเกิดขึ้นตั้งหลายอย่าง แต่…จำไม่ได้ล่ะ (หัวเราะ) อยากรู้ไปอ่านไดเอาเอง (ซะงั้น) เมื่อก่อนปีใหม่ก็นั่งอ่านอยู่ ยังถามตัวเองเลยว่า อ้าว..เคยมีอย่างนี้ด้วยเหรอ (หัวเราะตายไปแล้ว) รู้สึกว่ายิ่งอายุมากยิ่งความจำสั้น อ๊ะ แต่ไม่ได้แก่นะ

ปีที่แล้วเป็นปีที่ผ่านไปเร็วมาก เพิ่งรู้สึกว่าปีใหม่เอง อาจจะงานเยอะจนลืมๆ ขนาดเมื่อวานยังลืมเลยว่าเลิกงานแล้ว เกือบขึ้นรถกลับบ้านไม่ทันแน่ะ 6-_-” แต่นอกเหนือจากมีอะไรทำแล้ว เราว่า ส่วนหนึ่งที่ทำให้เวลาผ่านไปเร็วน่าจะเป็นเพราะ ปีที่แล้วเป็นปีที่มีความสุขล่ะ คิดว่าอย่างนั้นจริงๆ เพราะปีก่อนหน้า (2007) นั้นถือเป็นปีที่แย่ที่สุดแบบสุดๆของเราจริงๆ เกิดอะไรขึ้นหลายๆอย่าง แถมแต่ละอย่างบั่นทอนมาก พูดได้เต็มปากเลยว่าทำให้หมดแรงจะยืน ปีนั้นร้องไห้มากกว่ายิ้ม เหม่อมากกว่าหัวเราะ และเป็นปีที่ทำให้เกิดจุดเปลี่ยนขึ้นในตัวเรา กว่าจะผ่านตอนนั้นมาได้ ถ้าไม่ได้กำลังใจจากเพื่อนที่ดีอย่างหมีหอม น้องๆหลายๆคนในวง น้องๆคนอื่นๆ และสาวๆเพนโตะละก็ ถึงตอนนี้เราอาจจะยังยิ้มไม่ได้ก็ได้นะ เพราะฉะนั้น ในปี 2008 ที่มีรอยยิ้มและความสุข เราอยากจะขอบคุณทุกๆคนจากใจ นิสัยที่เปลี่ยนไปของเราอาจจะทำให้ดูนิ่งมากขึ้น ไม่ใส่ใจใครมากขึ้น แต่เรายืนยันจากใจนะว่า เราไม่เคยรักทุกคนน้อยลง เคยรักใครยังไงก็ยังรักอย่างนั้น อาจรักมากขึ้นกับบางคนบางกลุ่ม เพราะบางคนเราก็ให้ความรักมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว เค้าไม่อยากรับนินะ (ยิ้ม) อันที่จริงไม่อยากพูดถึงเรื่องเก่าๆเลย ช่วงนี้มีคิดถึงเป็นบางช่วง มองย้อนไปดูดีๆแล้วก็ได้เห็นอะไรหลายๆอย่างที่เราเชื่อแล้วว่าความรักของเราเข้าไม่ถึงจริงๆ แต่ก็เถอะ เรายิ้มได้กับเรื่องพวกนั้นแล้ว (ยิ้มสุขยิ้มเศร้าก็อีกเรื่อง) เอาเป็นว่า เราต่างมีทางเป็นของตัวเอง เมื่อเลือกแล้ว ก็คงต้องเป็นไปตามนั้น

สำหรับ มจ. ไม่รู้จะพูดอะไรดีค่ะ เอาเป็นว่าขอบคุณที่อยู่ข้างๆกัน ขอบคุณที่เป็นทุกอย่างที่เราต้องการ และขอบคุณที่ทำให้เรารู้สึกว่ามีอะไรหลายอย่างที่เราทำได้ด้วยตัวเราเองและเราเป็นคนเก่ง (หัวเราะ) ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ แต่มจ.บอกไว้อย่างนั้น เชื่อไง (ฮา) ปีที่แล้วมีประโยคนึงที่เราชอบมากเลย

“ลองทำให้ได้สิคะ พยายามปรับและควบคุมตัวเองให้นิ่งให้ได้มากกว่านี้ แล้วตัวเองจะเก่งกว่านี้อีกมากเลย”

เป็นประโยคให้กำลังใจที่เรารู้สึกดีมากเลย ชอบโดนชมว่าเก่งไง (หัวเราะตายไปแล้ว)

เป็นทางการจังนะ กลับเข้าโหมดไอ้ปังบ้าดีกว่า

***********************

อยากได้กล้องงงงงงงงงงงงงง (ตะโกนดัง) แม่ไม่ให้้ซื้อเพราะไม่แน่ใจว่าชอบจริง (งื่อ)อาเถอะ เก็บเงินไว้ก่อนก็ได้ จะแอบไปซื้อปีนี้แหละ (อุบอิบ) ตลกคำค้านแม่อ่ะ

“ซื้ออะไรที่มันใช้ได้หลายคนสิ ใช้ได้คนเดียวแพงก็แพง ดูอย่างแม่ ทำกำแพง ทาสีบ้าน เห็นมะ ได้ประโยชน์กับทุกคนในบ้าน”

O_O|| อึ้งสิคะ โหย เล่นมุขนี้ จะบอกว่าก็งั้นๆก็ไม่ได้ เพราะเป็นเราเองที่ไปเห่อกำแพงใหม่ (หัวเราะ) ก็ได้ๆ ยกให้ก่อน (อย่างน้อยกำแพงก็เป็นของเราห้าพันบาท)

***********************

ปีใหม่ที่ผ่านมาได้เที่ยวเชียงใหม่ (บ้านตัวเองแท้ๆแต่ไม่เคยได้เที่ยว -_-”) คนเยอะชะมัดยาด สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ไปเที่ยวช่วงเทศกาลอีกแล้ว รับไม่ได้ ไม่ได้ดูอะไรเลยนอกจากคน เง่อ ถ้างั้นดูในกรุงเทพก็ได้มีเยอะแยะ -*-

แต่จากการไปเที่ยว สังเกตได้อย่างนึงล่ะ ว่าที่ที่อากาศหนาวๆ (แห้งๆน่ะ) ถ่ายรูปสวย (เข้าเรื่องการถ่ายรูปอีกละ) เคยได้ยินมากว่าความชื้นในอากาศมีผลต่อการถ่ายรูปท่าจะจริงแฮะ รอบนี้ถ่ายรูปออกมา ฟ้าเป็นฟ้าเลย สวยดี ^^ ชอบจัง

สิ่งที่ต้องจำไว้คราวนี้คือ แกงสะแลงอร่อยมาก (ไม่ใช่ละ) อย่าใส่ขาสั้นไปทำสวนตะหากล่ะ คล่องตัวก็จริงแต่โดนคุณไมยราพยักษ์บอกรักซะเต็มขาเลย T^T ขาลายพร้อยทีเดียว เศร้าจิต

***********************

ไม่รู้จะเขียนอะไรละ เบลอๆ เพราะกลับมาเป็นหวัด (ป่วยอีกแล้ว -*-) เหอะ ไม่ได้อยากป่วย แต่มันเกินรับเพราะหนาวๆอยู่แล้วไปตากแดดทำสวน เลยเป็นหวัดซะเลย สะใจ (??) เบื่อมากๆ หายใจไม่ออก ไม่มีไข้แต่มีน้ำมูก เ็ซ็งได้อีก =_=”

***********************

สวัสดีปีใหม่ทุกคนอีกครั้ง

สวัสดีปีใหม่หมีหอม

สวัสดีปีใหม่สเวน

สวัสดีปีใหม่เพนโตะ

สวัสดีปีใหม่นก เมย์

สวัสดีปีใหม่ทุกคน ^___________^

ฟื้ดดดดดดดดดด >.< (เสียงสั่งน้ำมูก)

***********************

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยประจำวันนี้ : สังเกตมั๊ยดอกจัน ( * ) คั่นพารากราฟมี 23 ตัว ทุกครั้งล่ะ เลขวันเกิดไอ้ปังเอง (หัวเราะ)