ไม่ได้ปั่นจักรยาน แต่ปั่นเปเปอร์กันหัวบานเลยค่ะตอนนี้ (หัวเราะ)
ส่งกันทั้งแลป ไปเซคชั่นเดียวกัน จะดีเหรอ?? เหอๆ
รู้ๆกันว่าใครเป็นประธานเซคชั่นเนอะ -_-”
มายบูม
เมื่ออาทิตย์ก่อนมีวันนึงแอบป่วยการเมือง (หัวเราะ) จริงๆคือไม่สบายนิดหน่อย บวกกับล้าๆ เลยไม่อยากไปทำงาน กะจะพักผ่อน แต่กลายเป็นว่าแทนที่จะนอน กลับนั่งยานบินกลับโลกเก่าเฉยเลย!! ตอนนี้เลยกลับมาบูมโอพีวีอีกแล้วล่ะ (หัวเราะตายไปแล้ว)
จะว่าไป…ห่างหายไปนานเพราะไม่ค่อยว่าง และอีกอย่างคนทำโิอพีวีที่อยากดูมีน้อยด้วยล่ะค่ะ ส่วนใหญ่จะเป็นคู่ดัง ไอ้คู่ที่เราดูมันไม่ค่อยฮิตรึยังไงนะ ถึงได้หายากยิ่งกว่างมเข็มซะอีก (แค่พีเรียว พีโทมะแค่นั้นเอง เชอะ) สุดท้ายไปๆมาๆ หาได้หน่อยนึง พ่วงยามากิมาอีกคู่ ไดแฟนจนได้ (น้ำตานอง) แต่ของเค้าทำดีนะคะ ค่ายยามากิเนี่ย เนียนเอาโล่ห์จนคิดว่าเป็นละครที่แอบถ่ายเอาไว้แล้วไม่ฉายใช่มั๊ย (หัวเราะ) ยกย่องคนทำว่าตั้งใจทำแท้ๆเชียวล่ะ
แล้วก็ไปได้โอพีวีซีรีย์คู่ขวัญมาด้วย เรื่องนี้ทำเนียนพอใช้ ถือว่าผ่าน สำคัญที่พล็อตเรื่อง คือดูแล้วดันจิ้นเองได้เป็นอีกเรื่องนึงล่ะค่ะ (เอิ๊ก) ก็เลยเอามาเป็นแรงบันดาลใจในการเคาะสนิมซะเลย
ลงเซิร์ฟๆ แบบว่า แต่งได้แค่นี้ (สนิมทำรังสร้างหมู่บ้านไปเลย ฮา)
“เอ๋… ระ…รู้แล้วเหรอ” น้ำเสียงเก้อเล็กน้อยยามที่ถูกจับได้ว่าคาซึยะกำลังมีอะไรปิดบังเพื่อนสนิท วัยเด็กอย่างเขา ทำให้จินรู้สึกราวกับจะหายใจไม่ออก
“นี่เหรอ…ที่นายว่ามีเรื่องอยากจะบอกฉันน่ะ”
” อืม” คำตอบสั้น เก้อ แต่มีความสุขจนล้นออกมาให้จินได้สัมผัส “แต่ฉันเพิ่งตกลงกับยามะว่าจะลองเอามาคิดดู มันยังไม่แน่นอนนัก เลยยังพูดได้ไม่เต็มปากหรอกว่าคบกัน”
“ถ้าอย่างนั้นคริสมาสต์นี้…”
” ฉันก็ยังต้องไปเที่ยวกับจินตามสัญญาอยู่แล้วสิ เพียงแต่ว่า…” จินเกือบจะยิ้มอยู่แล้วหากไม่มีท้ายประโยคนั้นของคาซึยะ มือเล็กบีบเข้าหากันแน่นอย่างเกรงใจ ในขณะที่มือขาวของจินกำลังกำแน่น ก่อนจะซ่อนซุกลงไปในกระเป๋ากางเกงทันที กระเป๋ากางเกง…ที่ีมีกล่องของขวัญกล่องเล็กสำหรับใครบางคนในคริสมาสต์นี้ ร่างสูงแสร้งยิ้มถามด้วยหัวใจที่เต้นรัวไม่ต่างจากระเบิดเวลาที่รอการปลด สลัก ทำไมเขาจะไม่รู้ความต้องการของคาซึยะ
“นายจะขอให้ยามาชิตะไปด้วยกันใช่ไหม?”
” รู้ทันอีกแล้ว” คนตัวเล็กกว่าเงยหน้าขึ้นมายิ้มอา่ยที่ถูกเพื่อนรักเดาใจได้แม่นไปเสีย ทุกอย่าง คาซึยะบอกขอบคุณเบาๆ ในขณะที่จินแทบจะไม่รู้ตัวอยู่แล้วว่าเขาได้แสดงสีหน้าออกไปอย่างไรบ้าง ร่างสูงได้แต่ยิ้มเออออ มือที่ล้วงอยู่ในกระเป๋า…กำกล่องเล็กๆนั้นแน่นจนเจ็บ…
เจ็บ…ร้าวขึ้นมาถึงหน้าอกข้างซ้าย
เจ็บ…จนชาไปทั้งร่างกาย
เจ็บ…ที่คาซึยะไม่ได้รักเขา
## Chain ##
มีคิวซีอ่านให้แล้วบอกว่า กรุณาแต่งต่อห้ามดองเหมือนหลายเรื่องที่ผ่านมา เหยยยย ใครดอง? แค่พักไว้ก่อนเอง (หัวเราะตายไปแล้ว)
จิตวิทยา
ระยะนี้ได้ยินคำนี้บ่อยๆจากคนใกล้ตัว ฟังแล้วไม่ชอบเลย
เราไม่ชอบจิตวิทยาเพราะรู้สึกว่า มันเป็นการล้อเล่นกับใจคน การจะใช้จิตวิทยากับใครสักคนหมายความว่าอะไร? หมายความว่าเราต้องการที่จะเข้าถึงใครคนนั้นเพื่อที่จะวางแผน จัดการอะไรสักอย่างให้ลุล่วง ให้เป็นไปตามที่คุณวางไว้ใช่ไหม?
นั่นก็หมายถึงว่าคุณไม่จริงใจ เพราะคุณกำลังเล่นกันใจคนอื่นอยู่ มันดูเจ้าเล่ห์ ร้ายๆยังไงบอกไม่ถูกค่ะ แต่จะห้ามไม่ให้มีคำนี้ในโลกคงเป็นไปไม่ได้ เพราะยังไงๆซะแม้แต่ตัวเราเองก็ยังใช้จิตวิทยาเหมือนกัน แต่เป็นเลเวลต่ำๆเลยอ่ะนะคะ เพราะเราไม่ค่อยฉลาดเจ้าเล่ห์เท่าไหร่
เป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพิษมีภัยมันดีกว่าตั้งเยอะค่ะ ^^
งอแง
คือแบบ…อยากได้แล้วล่ะค่ะ วันนี้เงินเดือนออก เกือบจะตบะแตกวิ่งไปซื้อแล้ว งื่อ นิสัยไม่ดีเลย T^T
อิโจ




