บังเอิญเพลงนี้ของนิวส์มันรันขึ้นมาพอดีค่ะ
ฟังแล้วมันอดไม่ได้จริงๆ เลยหัวเราะเยาะตัวเองออกมา
เหมือนหนุ่มๆ กำลังบอกเรา ให้ ガンバッテ
ราวกับรู้ว่าเรากำลังแย่ =_= ซึ่งมันก็แย่จริงๆแหละค่ะ
เรากำลังเหม็นกลิ่นกาแฟขั้นรุนแรง!ทำงานไม่ได้!
แค่กาแฟเอง ガンバッテ นะป๋า!!! หลอนๆเหมือนพีกระซิบบอกอย่างนั้น -_-”
กาแฟ
เราไม่ชอบกลิ่นของเจ้านี่เอาเสียจริงๆเลยล่ะค่ะ ได้กลิ่นแล้วมันพาลเวียนหัว เพราะเราเคยเมารถระหว่างทางขึ้นเขาตอนที่คุณหนุ่ยกับคุณณรงค์กำลังกินโกปิโก้กันสนุกสนาน มันเลยฝังใจ พอได้กลิ่นเมื่อไหร่ อาการก็ออกเมื่อนั้น ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความเข้มและความสดของมันด้วยล่ะ ถ้าพวกฉีกซองชงธรรมดาก็พอจะอยู่ร่วมสถานที่กันได้ แต่ไอ้พวกกาแฟสดขั้วใหม่ๆที่ใครก็ว่าหอมนักหนานี่ไม่ได้เลย อาการจะหนักไปทางอยากอ้วกทีเดียว
แล้วหนึ่งในคนที่เราอยากจะจับโต๊ะทุ่มที่สุดคงไม่พ้นเอเชี่ยนเกิลประจำแลปที่ต้องชง/กรองกาแฟสดกินเองในห้องทุกเช้า คือ…ห้องทำงานมันก็เล็กๆ คงไม่ต้องบรรยายว่ากลิ่นมันจะทำร้ายกันขนาดไหน เมื่อก่อนเราได้นั่งหน้าโต๊ะคุณอชก. สุดยอด -*- เวลาที่ท่านจะกินที เราก็ต้องระเห็จออกไปนอกห้องทีเพราะทนไม่ได้จริงๆ มันเกินจะรับ แต่พอโดนเด้งมานั่งไกลๆแล้วก็ค่อยยังชั่วหน่อย กลิ่นมาลอยมาไกลๆก็พอหยวน คือ…ที่ทำงานเราทุกคนจะรู้ว่าเราแพ้กลิ่นนี้อย่างแรง และพยายามจะเลี่ยงเข้าใกล้เราเวลาจะกินเพื่อไม่ให้เรารู้สึกอึดอัดมากเกินไปนัก
แต่วันนี้!!! กลิ่นมันตามมาหลอกหลอนอีกแล้ว กาแฟสดของ อชก. คงเพราะเราไม่กินมันแถมได้กลิ่นก็ไม่ได้ เราเลยไม่เข้าใจสักเท่าไหร่ว่าจะชงให้มันเข้มทำไมนักหนา มันก็เป็นสิทธิ์ของใครของมันน่ะนะคะ เรื่องจะกิน หรือไม่กินอะไรเนี่ย แต่ในเมื่อรู้ว่ามีคนที่ทนกลิ่นมันไม่ได้ ทำไมถึงไม่ออกไปกินข้างนอกให้เสร็จซะแล้วค่อยเข้ามา คือ…ทีคนอื่นเค้าจะกินอย่างอื่นที่กลิ่นมันไม่ถูกจมูกตัวเอง ตัวเองยังสั่งไม่ให้กินในห้องเลย เราเลยหัวเสียกับเรื่องนี้พอสมควร เราว่ามันเป็นมารยาทง่ายๆในที่ทำงานเองนะคะ คือถ้าเรานั่งอยู่เฉยๆเราคงลุกออกไปแล้วแหละ แต่จะให้คนที่กำลังทำงาน ลุกหลบออกไปเพื่อคนกินกาแฟคนเดียว? มันก็ไม่ใช่นี่
เราก็ไม่รู้จะทำยังไงให้ตัวเองหาย ก็พยายามทนแล้ว แต่คราวนี้มันทนไม่ได้ เลยเอาผ้าคาดปากกันหวัดมาคาดกันกลิ่นมันซะเลย -*-
ง่วง
เมื่อคืนนอนก็เหมือนไม่ได้นอน เพราะสมองทำงานตลอดเวลา เรื่องของเรื่องคือต้องเขียนโปรแกรมสำหรับรันผลเขียนบทความ แต่เราเขียนแล้วติด รันผลไม่ออก เลยต้องนั่งคิดหัวแตกว่าจะรัีนยังไง ทีนี้เลยติดมาตอนจะนอนด้วย คือ เลิกคิดไม่ได้ไงคะ ก็หลับมันทั้งๆที่สมองยังคิดอยู่อย่างนั้น ปรากฏว่าตื่นเช้ามาง่วงมาก =_= เหมือนกับ ตามันปิดเฉยๆ แต่ไม่ได้หลับ ขนาดฝันยังฝันถึงโปแกรมที่กำลังเขียนอยู่เลย เช้านี้เลยตื่นมาด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย แสบตาเหมือนคนอดนอน แถมยังต้องมาเจอกลิ่นกาแฟงี่เง่าของอชก.อีก เลยพาลหงุดหงิด
วันนี้ช่างเป็นวันที่ไม่เหมาะกับการทำงานจริงๆ ให้ตายเถอะ
อิโจ
มา้เขียนระบายอารมณ์เฉยๆค่ะวันนี้ เหม็นจนหงุดหงิด
