รู้สึุกว่าตัวเองขี้เกียจเขียนบลอกเอามากๆ
คงเพราะว่าไม่มีอะไรตื่นเต้นมากมายในแต่ละวันล่ะค่ะ
ไม่ได้ล่ะ คงต้องพยายามให้มากกว่านี้
ถือศีลแปด กรรมฐาน
เมื่อวันศุกร์ถึงอาทิตย์ที่ผ่านมา ไปนุ่งขาวห่มขาวถือศีลแปดนั่งเจริญภาวนาที่วัดอัมพวันมาล่ะค่ะ
พูดตามตรงเลยนะคะ ทีแรกเราไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่ (ความอยากไปมีน้อยกว่าความไม่อยากน่ะค่ะ) คงเพราะเราเป็นประเภททนอะไรไม่ได้นานค่ะ ก็รู้ว่าไม่ดีเลยที่รู้สึกแบบนี้ แต่ก็ต้องยอมรับความจริง (หัวเราะ) แต่สุดท้ายก็ไปจนได้เพราะคุณหนุ่ยขอให้ไปด้วยกัน อีกอย่างในใจส่วนลึกก็คิดว่า นานๆครั้งจะได้ทำจิตใจทำตัวดีสักที ต้องทนให้ได้สิ ก็เลยตัดสินใจ เอาไงเอากัน
แน่นอนถ้าถามว่าสนุกมั๊ย? ตอบได้เลยว่าไม่สนุก (แหงล่ะ)
ชอบมั๊ย? ไม่ชอบ
อึดอัดมั๊ย? อึดอัด
ดีมั๊ย? ดีค่ะ
อย่างว่าล่ะค่ะ การทำใจรักษากายให้บริสุทธิ์ มันยากจริงๆ แล้วก็ต้องต่ิอสู้กับตัวเองอย่างมากด้วย ซึ่งผู้ปฎิบัติใหม่อย่างเราก็ยอมรับเต็มปากว่าเราแพ้ตัวเองไปหลายครั้ง ภายในวันเดียวก็ท้อแท้ก็หลายหน แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้ด้วยดี เราคงไม่สามารถพูดได้ว่าเรา “สำเร็จ” และ “รู้” ตามที่ครูอาจารย์สอนให้ในสามวันที่ผ่านมา แต่ก็ทำให้ได้ “คิด” และ “พิจารณา” อะไรหลายๆ อย่างมากขึ้น “อดทน” และ “ทำได้” ในสิ่งที่คิดว่าไม่น่าจะผ่านมาได้ ก็ทำให้รู้สึกดีกับตัวเองค่ะ
ตลกนิดนึง คุณหนุ่ยเห็นเราบ่นว่าไม่ไหวแล้วตอนที่เจ้าหน้าที่จะให้จงกรมและกรรมฐานรอบสอง (ประมาณชั่วโมงครึ่ง) หลังจากที่เพิ่งเสร็จจากนั่งรอบแรกมาหมาดๆ แกก็คิดในใจว่าเราคงเลิกแล้วไปนั่งพิงผนังห้องเหมือนเด็กๆ วัยรุ่นคนอื่นๆ แต่สุดท้ายเราก็อดทนกับตัวเองต่อไปได้จนสุดทาง (แม้จะหลุดหลับสมาธิบ้างก็ตาม -_-”) พอคุณหนุ่ยเห็นเรารอดมาได้ แกก็แปลกใจมากถึงมากที่สุด ฟังเสียงตอนแกเปรยเหมือนไม่ค่อยเชื่อว่าเราจะทนได้แล้วก็ขำ
ยังไงดีล่ะคะ ถึงลูกสาวคุณหนุ่ยจะเป็นพวกบ่นนั่นบ่นนี่ ดูเหมือนไม่ค่อยอินังขังขอบกับชีวิต แต่เราก็เป็นพวกไม่ชอบแพ้ใครเหมือนกันนะคะ คือ…เอาจริงๆแล้วไม่อยากแพ้เด็กที่ไปนั่งพิงกำแพงน่ะค่ะ เมื่อยก็เมื่อย แต่ไม่เอาค่ะ ไม่ยอม นิสัยไม่ดีเลยนะคะ (หัวเราะ)
อ้อ…อีกเรื่อง…เจ้าหน้าที่อาจารย์ที่ฝึกให้บอกว่า ระหว่างกรรมฐาน บางคนอาจจะระลึกถึงกรรมที่เคยทำในชีวิตที่ผ่านมาแล้วอาจจะทุกข์ หรือทรมานขอให้ตั้งใจพิจารณาเพื่อรู้และแก้ไข แต่เราเป็นคนนึงที่ไม่มีสิ่งเหล่านี้เข้ามาในความรู้สึกเลยค่ะ นอกจาก เมื่อยหนอ ปวดหนอ ง่วงหนอ หลับหนอ หิวหนอ (โถ…) พอจะมีเรื่องที่ผ่านมาในชีวิตเข้ามาในสมาธิบ้่างกลับเป็นเรื่องที่มีความสุขไปซะอย่างนั้นค่ะ ก็น่าแปลก ลองวิเคราะห์ตัวเองคิดได้สองอย่างค่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นคนรักความสนุกสบายมากเกินไปจนหลงลืมกรรมที่ผ่านมา ก็อาจจะเป็นเพราะเราอยากจะคิดถึงเรื่องที่มีความสุขมากกว่าก็เป็นได้ค่ะ ที่จริงแล้วจะมีความสุขหรือมีความทุกข์ก็ขึ้นอยู่กับใจเราคิดจริงๆเนอะคะ ^^
ถ้่ามีโอกาสก็อยากให้ลองไปดูกันสักครั้งค่ะ ไม่สนุก ไม่สะดวกสบาย ไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวัง แต่ชีวิตคนเรา สุดท้ายแล้วที่ต้องการอะไร ความสงบและความสบายใจใช่ไหม? หาโอกาสทำให้ตัวเองสบายใจโดยไม่มีห่วงใดๆ ได้สักครั้งในชีวิตย่อมเป็นเรื่องดีนะคะ ^^
หนาว
ก่อนออกจากบ้านยังไม่หนาว แต่พอไปที่วัดหนาวมากๆ หนาวลมเสียด้วย ดีที่พกเสื้อแขนยาวไป แต่ก็ยังหนาวขนลุก หนาวทั้งวัน คิดว่ากลับมากรุงเทพคงไม่หนาวเท่าไหร่ ที่ไหนได้ หนาวอยู่ดี =_=”
อย่างที่บอกว่าเราไม่ชอบอากาศหนาวค่ะ ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม มันทำให้อุ่นยากมาก ในขณะืที่ถ้าร้อนมันรำคาญก็จริงแต่มันก็ยังทำให้เย็นได้ ตอนนี้พออากาศเย็นเลยเลยทรมานจริงๆ มันไม่อยากจะขยับตัว จะจำศีลท่าเดียว (หัวเราะ) ตอนนี้ก็กำลังคิดจะหนีไปหาคุณผ้าห่มแหละค่ะ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ไม่เป็นอันทำอะไรกันพอดี ฮือ ลำบากชีวิต
ไม่รู้จะหนาวได้นานขนาดไหนนะคะรอบนี้ แต่ถ้าหนาวไปถึงปีใหม่ สงสัยเราคงไม่ได้ผอมล่ะค่ะ ขอเก็บไขมันไว้เป็นเครื่องกันหนาวก่อนแล้วกัน (หัวเราะตายไปแล้ว)
2012
อยากดูแต่ยังไม่ได้ไปดู (เพราะเอาเข้าจริงก็กลัวเหมือนกัน) คนที่ไปดูมาแล้วก็บอกว่าดี แต่อย่าคาดหวัง ตอนนี้เลยคิดว่ารอมาฉายในทรูแล้วกัน (หัวเราะ)
เคยคิดมั๊ยคะว่าถ้าถึงวันนั้น วันที่โลกจะวุ่นวายไม่ว่าจะด้วยภัยธรรมชาติ สงคราม หรือไม่แต่ไวรัสซอมบี้ระบาดก็ตาม จะทำยังไง?
เราเคยคิดแบบเด็กๆ จะหนีไปกับครอบครัวของเรา เอาให้ถึงที่สุด ยังไงก็จะหนีให้รอด แต่พอโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่แล้ว ได้ดูหนังหลายๆเรื่อง ความคิดเราก็เปลี่ยนไปค่ะ เรามักจะบอกเพื่อนๆเสมอ ถ้ามันจะเป็นอย่างนั้นจริง เราขอเป็นคนหมู่มากแล้วกัน (หัวเราะ) ขอตายแรกๆ ไม่รอดดีกว่าค่ะ
ไม่คิดบ้างเหรอคะว่าคนที่อยู่รอดคือคนที่ทุกข์ ไหนจะต้องตะเกียกตะกายเอาชีวิตให้รอด ไหนจะห่วงคนที่เรารักครอบครัวของเรา ไหนจะต้องพบเจอกับความเศร้าที่ถาโถมเข้ามาเพราะรอบตัวมีแต่คนตายเต็มไปหมด จะว่าเห็นแก่ตัวก็ช่างเถอะค่ะ แต่ถ้าเราต้องได้เิผชิญกัีบสภาพนั้น เรายอมที่จะเป็นคนหมู่มากเสียดีกว่า
เราคงทนไม่ได้ที่จะต้องอยู่กับความทรงจำิัอันเลวร้ายกับชีวิตที่เหลืออยู่
เพราะงั้นถ้ามีไวรัสซอมบี้ระบาดหรืออะไร ไม่ต้องช่วยเรานะคะ ปล่อยเราตายไปเลยค่ะ เรายอม (ฮา)
อิโจ
ปล. ไม่ชอบหน้าหนาว แต่ชอบเทศกาลล่ะค่ะ ดูคึกครื้นดีเนอะ ^^
