ไม่ใช่ว่ายุ่งอะไรนักหนาถึงไม่ได้นอนหรอกค่ะ
แต่ว่า…ไอ้ปัง…ติดเกม! =_=
Plants vs. Zombies
เกมค่าย popcap ที่ได้มาเพราะพี่อ. เอาใส่ไดรฟ์มาประเคนถึงบ้าน เยี่ยม -*- เกมอะไรก็ไม่รู้ เนิบๆ ช้าๆ น่ารำคาญ แต่ไอ้ปังติดถึงขั้นนั่งเล่นยันตีสองมาสองวันติดแล้ว แน่นอนว่าเล่นขนาดนี้ย่อมเคลียร์จบเกมเรียบร้อยสวยงาม (พร้อมความง่วงงุน) แต่ดันมีมินิเกมให้เล่นอีกเพียบ (เพราะเึคลียร์ด่านหมด มินิเกมเลยปลดล็อกออกมาอื้อ) ว่าจะเว้นวรรค ไม่เล่น ไม่งั้นไม่ได้นอนกันพอดี
FB Game
แหะ นี่ก็เล่นอีกหลายเกมทีเดียว ไม่เล่นอันโน้น ก็มีอันนี้ให้เล่น โทษพี่ว. เอามาให้เค้าติดทำม้ายยยย โกรธ
FULLMETAL ALCHEMIST
ตั้งใจว่าจะงดเล่นเกม พอไม่มีอะไรเล่นเมื่อวานเลยกะจะขึ้นไปนอนเร็วๆ ปรากฏว่า ไอ้ปลื้มดันยืมการ์ตูนมา ก็ต้องรีบอ่านก่อนมันไปคืน สุดท้ายไอ้ปังก็นอนตีสองอีกแล้ว =_= ร่ำๆจะหลับคาการ์ตูนแล้วเหมือนกัน แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพ (?) เลยสู้ตาย (เพื่อ?) ตกลงว่าไอ้ปังกลายเป็นโอตาคุไปสมบูรณ์แบบแล้วใช่ไหมคะ งื่อ?
อยากเปลี่ยนแว่น
ที่ถูกคือควรเปลี่ยนเลนส์ เพราะแว่นไม่ได้มีึความผิดอันใด (หัวเราะ) และก็ไม่ใช่ว่าอันที่ใช้อยู่นี้จะแย่ ขาเดี้ยง พิการ เหมือนอันก่อนหน้า แต่ที่อยากเปลี่ยนตัวแว่นด้วย เพราะมันซ้ำกับของคุณหนุ่ย (งื่อ)
เรื่องของเรื่อง เราเป็นคนนำเทรนนี้เข้าบ้าน แว่นกรอบหนาพลาสติกสีดำเข้ม ของเราซื้อของ มคปล. กรอบละตั้ง 4000 เชียวนะ (ตอนนั้นยังมีเงิน ฮือ) ตอนแรกๆ คุณหนุ่ยก็บ่นว่าแปลก แว่นหนาๆ เหมือนเด็กไม่เต็มเต็ง (ก็ใช่อ่ะนะ ฮา) แต่หลังจากนั้นไม่กี่เดือน แว่นสายตายาวของคุณหนุ่ยก็ถูกเปลี่ยนสไตล์มาเป็นแบบเดียวกันซะงั้น (แล้วบ่นว่าแปลกทำไมค้า?) แถมไม่ได้มีอันเดียว มีตั้ง 2-3 อัน เพราะคุณหนุ่ยชอบซื้อแว่นสำเร็จจากตลาดนั้นมาใส่เอง พอมันถูก เลยซื้อใหม่ง่ายแบบไม่คิดมาก เหตุเพราะหาอันเก่าไม่เจอ (-_-”)
ก็ไม่ใช่ว่าใส่ซ้ำใครไม่ได้หรอกนะ เราก็ใช้ของเรามาจนจะครบปีแล้วไม่เคยมีปัญหาอะไร เพิ่งจะมามีปัญหาตอนช่วงอยู่บ้านเนี่ย เพราะไอ้ปังหยิบแว่นผิดประจำเลยอ่ะค่ะ =_=”
เพราะว่าพออยู่บ้านก็นั่งแต่หน้าคอม บางครั้งก็ไม่ต้องใส่แว่นก็ได้เพราะมันยังไม่หลุดระยะโฟกัส อีกอย่างสบายหน้ากว่าใส่แว่นด้วย ก็เลยถอดวางๆไว้ ซึ่งในบริเวณเดียวกันก็มีแว่น(สำรอง) คุณหนุ่ยวางอยู่ใกล้ๆกัน นั่นแหละค่ะ ปัญหา เพราะถึงจะมองคอมชัด แต่รอบๆตัวมันก็มัวอยู่ดีนิคะ พอจะคว้าแว่นมาใส่ทีไร ได้หยิบผิดทุกทีเพราะความเหมือนและความมัวเนี่ยแหละ -*- แล้วพอหยิบผิดใ่ส่ของคุณหนุ่ยทีไร ไอ้ปังก็จะลายตาพาเวียนหัวทุกทีเพราะแว่นคุณหนุ่ยเป็นแว่นสายตายาว =[]= ทุกวันนี้ก็แก้ปัญหาด้วยการเอาแว่นคาดหัวแทน จะได้ไม่ค้องคว้ามั่วซั่ว ช่วยได้หน่อยนึง
เลยกำลังคิดอยู่ว่า ถ้าได้ฤกษ์เปลี่ยนเลนส์ จะเปลี่ยนแว่นไปด้วยเลยดีมั๊ยน้า คราวนี้จะเอาให้บ้ากว่าเดิม คุณหนุ่ยจะได้ไม่ซื้อตาม (หัวเราะตายไปแล้ว)
ของกิน
งื่อ อยากกินอะไรก็ไม่รู้ รู้สึกว่าช่วงนี้กินอะไรก็ไม่สมอยาก เพราะอาหารที่กินก็วนๆอยู่แต่เดิมๆ เนื่องจากไอ้ปังขี้เกียจไปจ่ายตลาด มีอะไรในตู้เย็นก็โยนๆ ทอดๆ กินมันไปง่ายๆ เป็นแบบนี้มาหลายอาทิตย์ จนวันนี้หงุดหงิดตัวเอง เดินวนในบ้านทั้งวันเพราะไม่รู้ว่าอยากกินอะไร (แทนที่จะไปหาดูนอกบ้านบ้างก็ไม่ไปนะ ขี้เกียจ -_-”) สงสัยต้องปรับระบบตัวเองใหม่ ขี้เกียจเป็นอาชีพแบบนี้คงได้เป็นประสาทซักวัน
เรื่องนี้ เรื่องนั้น คนนั้น
ไม่เกี่ยวกับเราเลยค่ะ แต่อยากบันทึกความรู้สึกของเราเก็บไว้เฉยๆ
เพราะ เรื่องนี้ เราถึงได้เข้าใจ คนนั้น ได้ถ่องแท้มากขึ้น เข้าใจในสิ่งที่เีราไม่เคยมองเห็น หรืออาจเรียกได้ว่ามองข้ามเพราะอะไรหลายๆอย่าง จนพอวันนี้ วันที่เราอยู่ห่างพอจะมองเห็น ถึงได้เข้าใจว่าเพราะอะไร เรื่องนั้น ถึงทำให้เกิดเรื่องราวได้มากมายขนาดนี้
เพราะความอยากเอาชนะของ คนนั้น เท่านั้นเองค่ะ และมันก็เป็นจริงอย่างที่พี่คนนึงเคยบอก ก็แค่เด็ก
เด็ก…เด็กมากๆ ภายใต้ความสวยหรูและเป็นที่น่านับถือ ที่จริงแล้ว เด็กกว่าที่คิดเยอะ ก็แค่คนคนนึงที่ต้องการให้มีคนอยู่รอบข้างเสมอ เพราะกลัวว่าตัวเองจะไม่สำคัญ หลบอยู่ภายใต้หน้ากากเทวดา ดูเหมือนคนดีทำแต่สิ่งดีๆ
แต่จะมีใครรู้มั๊ย? ในด้านไม่ดีที่ทุกคนไม่เคยรู้น่ะ คนนั้น ไม่ลงมือทำเองแต่ให้คนอื่นทำแทนนะคะ บงการทุกอย่าง ไม่ต่างจากการจับมือคนอื่นไปฆ่าคน
แต่ก็อย่างที่บอกตอนแรก เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเราแล้ว สิ่งที่เรารู้สึกก็คงเป็นเพียงแค่ ความผิดหวัง น่ะค่ะ ไม่ได้รู้สึกอะไรมากไปกว่านี้
อิโจ
ปล. พูดไม่ค่อยรู้เรื่องเนอะคะ เีรื่องสุดท้ายอ่ะ (หัวเราะ)
ปล.2 หนาวแล้ววว หนาวอยู่วันครึ่ง ตอนนี้ร้อนแล้ว (ฮา)
ปล.3 คิดถึงมจ.ค่ะ ไปเที่ยวกันเหอะ
ปล.4 ตอนนี้อยากกินแครกเกอร์ชีส อ้วนได้อีก T^T
Tai SD version
winds
Salary man
Fawn: Novel Character from Soulmate
