25
Sep
08

ไข้เลือดออก

หายไปนานมาก กลับมาเขียนอีกทีก็เขียนเรื่องป่วยๆอีกแล้ว แอบเซ็ง

***********************

16 กันยายน 2551 ลาป่วยเนื่้องจากไม่สบายเป็นไข้ คิดว่าป่วยธรรมดา ลางานวันเดียวคงหาย แล้วตอนเย็นก็หายจริงๆ คึกมากด้วย นั่งทำบลูเบอร์รี่ชีสพาย กะจะเอาไปให้พี่ต้อยวันพรุ่งนี้เพราะเป็นวันเกิดพี่ต้อย ทุกอย่างเตรียมไว้ในตู้เย็นอย่างดี พร้อมเอาไปทำงานได้เลย

17 กันยายน 2551 ไปทำงานไม่ได้เพราะไข้ขึ้นสูง (แต่ไม่รู้ตัว) คือ แม่บอกว่าตัวร้อนมากๆ แต่ไม่รู้สึกอ่ะ ก็ตัวเย็นดีนี่ (??) สุดท้ายขนมที่ทำก็เป็นหมันเพราะไปทำงานไม่ได้ ช่วงเช้าแม่ให้น้ำเกลือไปหนึ่งขวด ก็อาการดีขึ้นมานิดหน่อย ช่วงบ่ายจนถึงเย็นตัวร้อนมาก ไข้ขึ้นสูงจนแม่ตกใจต้องพาไปโรงพยาบาล วัดไข้ได้ 39.5 องศา น้ำหนัก 50.2 กิโล หมอจับรัดแขนดูจุดเลือดเพดติเคีย (เขียนถูกป่ะไม่รู้) เออ นั่นแหละ รัดจนมือเขียวเหมือนศพ แล้วจุดก็ขึ้นเต็มแขนเลย -*- หมอยังไม่ฟันธงว่าเป็นไข้เลือดออก แต่ว่าคงเป็นแน่ๆแหละ มันขึ้นมาขนาดนั้นอ่ะ หมอเลยให้ยาตัวใหม่เพื่อให้อาการทุเลา ยังตรวจเลือดว่าเป็นไข้เลือดออกไม่ได้ เพราะยังไม่ครบสามวัน หมอบอกเจาะไปก็เจ็บตัวฟรี มาเจาะพรุ่งนี้ละกัน

คืนนั้นก็นอนเ้พ้อไปทั้งคืน เป็นคืนแรกที่อ้วกด้วย ทรมานอย่างแรง

18 กันยายน 2551 อาการไข้ขึ้นๆลงๆ ยังตัวร้อนสูง ไปเจาะเลือดเพื่อตรวจไข้เลือดออก ขอบอกว่าเทคนิคการแพทย์ที่นี่มือหนักชิ_หาย แบบว่า -*- ไม่เคยเจอพยาบาลที่ไหนมือหนักเท่าที่นี่มาก่อน ก็เสียเลือดกันไป ผลออกมาว่า เกร็ดเลือดต่ำ อาจจะเป็นไข้เลือดออก (ไม่อาจแล้วมั๊งหมอ ไอ้จุดๆเมื่อวานยังไม่หายเลยเีนี่ย -*-) คนธรรมดาทั่วไป เกร็ดเลือดจะอยู่ที่ประมาณ 100,000 แต่ของเรามีเกร็ดเลือดอยู่ 4,000 ครืออออ มันหายไปไหนหมดวะเนี่ย หรือว่าโดนตีค่ายแตกไปแล้ว -_-” เม็ดเลือดขาวก็น้อยอีก คิดว่าคงตายในหน้าที่เช่นกัน อาเมน วันนี้ยังไม่ได้แอดมิด เพราะหมอบอกว่ายังกินข้่าวเองได้อยู่ ยังคงมีความหวังว่าจะหายเองได้โดยไม่ต้องอาศัยโรงพยาบาล ในใจเริ่มกังวลแล้วว่าจะหายทันไปทำพาสปอร์ตมั๊ย -_-“

19 กันยายน 2551 หมอนัดมาตรวจเกร็ดเลือดอีกรอบเผื่อกรณีเกร็ดเลือดน้อยมากจนชอคจะได้รักษาทัน ปรากฏว่าเกร็ดเลือดน้อยลงไปอีก เริ่มกินอะไีรไม่ค่อยได้ตั้งแต่เมื่อวานเย็น และอ้วกเป็นระยะ น้ำหนักลดลงเหลือ 49 กิโล ไข้ัยังไม่ลด หมอกลัวจะมีอาการตับโต เลยให้แอดมิดเข้าโรงพยาบาล ไข้ขึ้นสูง เดินเองไม่ไหว เลยต้องนั่งรถเข็นไปห้องพิเศษ ครือ อันที่จริงอยากนอนไปเพราะแค่นั่งเอาหัวตั้งบ่าก็จะเอาตัวไม่รอดแล้ว แต่ก็อย่างว่าแหละ เค้าให้นั่งก็นั่ง (ตอนนั้นอะไรก็เอาหมดอ่ะ) ไปถึงก็โดนจับเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้้า เจาะน้ำเกลือ =-=|| คอนเฟิร์มว่าพยาบาลที่นี่มือหนักจริง เมื่อสองวันก่อนแม่เจาะน้ำเกลือให้ยังไม่เจ็บขนาดนี้เลยให้ตาย อยากจะร้องไห้ นอนโรงพยาบาลคืนแรก แป้งมาเฝ้า (ทั้งๆที่กลัวผี) รู้สึกรักน้องมากๆ มันคอยเดินมาดู พาไปห้องน้ำตลอด ซึ้งใจ T^T สงสารแม่ด้วย แม่เครียดมากกลัวเราชอค แกเทียวไปเทียวมาโรงพยาบาลหลายรอบมาก เห็นแล้วสงสารแม่เลย

อาหารโรงพยาบาลมื้อแรกไม่อร่อยอย่างแรง ทุกอย่างจืดแบบโคตรจืด กินได้สา่มคำเลิกกิน

แล้วก็คืนนี้ นางพยาบาลก็เดินมาวัดไข้ ความดันทุก 2 ชม. และเจาะเลือดเราไปอีกสามครั้ง T^T เจ็บเหมือนเดิม ครั้งที่ 3 มาเจาะเพราะครั้งที่สองเครื่องปั่นเลือด error -_-” อาเมน เลือดยิ่งไม่ค่อยมียังจะทำเสียหายอีก เจ็บนะเว้ย

20 กันยายน 2551ไม่มีไข้แล้ว แต่ยังคงกินไม่ค่อยได้ อ้วกเหมือนเดิม หมอบอกว่านี่คือช่วงน่ากลัวของโรคไข้เลือดออก เพราะอาการชอคอาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาหลังไข้ลด เกร็ดเลือดเรายังคงต่ำ เพื่อให้ร่างกายไม่ชอค หมอบอกให้กินน้ำเยอะๆ วันนี้ต้องกิน 3-4 ลิตร =_=|| ปกติกินได้ลิตรนึงนี่ก็เก่งแล้ว ตอนป่วยกินได้ครึ่งลิตร แล้วจะให้กินให้ได้ 3-4 ลิตรจะฆ่ากันเรอะ -*- แต่ทำไงได้ ก็จำใจทำไปแบบว่ากลัวตายง่ะ อาหารโรงบาลยังคงด๋อยเหมือนเดิม กินไม่ได้ มันจืด ที่สำคัญคือ มันมีกลิ่นหัวไชเท้า!!! ถึงจะไม่เกลียดเท่ากาแฟกะกล้วยหอม แต่เราก็ไม่ชอบอ่ะนะ ได้กลิ่นก็กระเดือกไม่ลงแล้ว กินได้น้อยมากจนโดนพยาบาลดุ แม่พยายามทำกับข้าวมาให้แต่ว่ามันเผ็ด ช่วงนี้ลิ้นเซนซิทีฟอย่างรุนแรง อะไรนิดหน่อยก็เผ็ด (แต่ให้กินจืดก็ไม่เอาอีก) ตกเย็นมจ.มาเยี่ยมและนอนเฝ้า ให้แป้งได้นอนพักบ้าง อัีนที่จริงมจ.จะมาตั้งแต่วันอังคารแล้ว แต่เราไม่ให้มาเองแหละเพราะคิดว่าไม่เป็นอะไรมาก พอมีคนมาเฝ้าเพิ่มขึ้นก็อุ่นใจขึ้นเหมือนกันนะ ตกเย็นกินข้าวได้เยอะนิดหน่อย (โดนบังคับ)

คืนนี้ไม่มีไข้แต่ปวดท้อง ตับเริ่มโตทำให้อึดอัด ดันมีเมนส์อีก หมอให้ยาหยุดเมนส์เพราะอยู่ในช่วงสังเกตอาการ ยาที่กินทำให้แย่ไปอีกเหมือนกัน เพราะเวียนหัวอยากอ้วกตลอดเวลา เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆ

21 กันยายน 2551 อาการทรงตัว ดีขึ้นเล็กน้อยเพราะคนมาเยี่ยมเยอะเลยกำลังใจดี กินข้าวได้เยอะ โชว์พาว (หัวเราะ) แต่ก็ยังถือว่าน้อยนะ โดนบังคับกินน้ำทุกครึ่งชม. มจ.เป็นคนเฝ้าไข้ที่ดีมาก หานู่นหานี่ให้กินตลอด กลัวเราชอค แม่ก็ทำกับข้าวมาให้ มือเย็นเจริญอาหารมากกินอร่อยเลยแหละ แต่ยังเจ็บท้องอยู่บ้างเพราะตับโต หมอบอกไม่ต้องห่วง ตับจะค่อยๆยุบลงไปเองเมื่อหาย สาธุ

22 กันยายน 2551 วันนี้อาการดีมาก กินข้าวได้เกือบหมด สายๆหมอก็เข้ามาตรวจอาการและบอกว่าให้ออกได้ เย้!!! เบื่อข้าวโรงพยาบาลจะแย่ แต่ก็ยังต้องโดนนัดตรวจเลือดอีก เพื่อติดตามอาการ เอาน่ะ ดีกว่าต้องนอนแบ่บอยู่กับที่อย่างนั้น น่าเบื่อตาย ตกบ่ายก็ได้เดินออกจากโรงพยาบาล ชั่งน้ำหนักก่อนออกได้ 48.3 กิโล ผอมไปเลย -_-”

พอออกมาได้ก็กินเป็นพายุ แบบว่าอดอยากมาก หิว ตาลาย จะกิน (หัวเราะ) แม่และป้าๆน้าๆเอาใจมากๆ อยากกินอะไรทำให้กินหมด กลัวหลานอด ก็นอนพักอยู่กับบ้านอีกสองวัน เพิ่งได้มาทำงานวันนี้เนี่ยแหละ ดีนะที่รีบมา ไม่งั้นดร.ตัดออกจากกองมรดก ให้งดเดินทางด้วย จะร้องไห้เลยนะ

***********************

ฮื่อ~ ต่อจากนี้ก็ต้องดูแลตัวเองดีๆมากๆเลย ไม่เอาอีกแล้ว ป่วยขนาดนี้มันทรมาน ตอนนี้ก็ัยังไม่หายดีต้องกินน้ำหวานตลอดเพื่อไม่ให้ตับทำงานหนัก เฮ้อ สู้ต่อไป


0 Responses to “ไข้เลือดออก”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


September 2008
S M T W T F S
« Aug   Oct »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Hello Everyone

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ IZ Club ค่ะ

ที่นี่คือไดอารี่ของอันปังนะคะ
อาจจะมีลงเพลงบ้าง นอกเรื่องบ้าง
แล้วแต่ความครึ้มน่ะค่ะ ^^

ยังไงซะถ้าหาอะไรชอบอะไร
อยากได้จากที่นี่ก็อนุญาตนะคะ
แต่ลงเครดิตให้หน่อยก็ดีค่ะ

สำหรับใครที่อยากโหลดเพลง
หาดูดีๆ มีที่ให้โหลดนะ (ยิ้ม)

a

Blog Stats

  • 32,727 hits

Human Calendar


%d bloggers like this: