24
Nov
08

โลกของฟิึค

คงไม่ซับซ้อน ถ้าโลกของฟิคที่ว่า…เป็นฟิคทั่วๆไป…
แต่บังเอิญว่า มันซับซ้อนเพราะ มันเป็นฟิค…น่ะสิ (เติมคำในช่องว่างเอาเอง 55)

โลกของฟิคที่เราจะพูดถึงนี้ คือโลกของฟิคที่เราอยู่

***********************

คงไม่ ต้องบอกว่าแนวไหน เอาเป็นว่าเรารู้กัน (หัวเราะ) ถ้าเป็นคอเดียวกันก็คงรู้ว่าเมื่อวาน (23 พ.ย.) มีงานอะไร แน่นอนว่าเราก็ไปมา คนเยอะแยะมหาศาล =_=” ร้อน ได้อีก แต่บรรยากาศก็อินน่าดูแฮะ ขนาดเราที่หลุดๆโลกนี้ไปเยอะ พอกลับเข้ามาอีกทีมันก็ฮึดทีเดียว อยากเหมาทุกเล่ม ช่วงนี้ขาดแคลนวิตามินฟิคในกระแสเลือดอย่างรุนแรง แต่จะให้ไปเหมาทุกบูทที่คนออกันเหมือนมีมหกรรมเซลล์ก็ไม่ไหวอ่ะ ตัวแม่ไม่พอ ยืนมองรอบนอกแล้วค่อยไปอุดหนุนร้านคจ.ดีกว่า (เอิ๊ก)

โดยส่วนตัวแล้ว นับถือป้าแป้งและทีมงานจริงๆ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะที่จะจัดงานใหญ่ขนาดนี้ได้ (นับจากจำนวนคน) แถมจัดจนเป็นธรรมเนียมเสียด้วย การดูแลยากยิ่ง และเสี่ยงสูง แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี (ใช่มั๊ย?) ด้วยอะไร หลายๆอย่าง และแรงกายแรงใจของทุกคน มันทำให้รู้สึกว่า หากวันใดวันหนึ่งพี่ๆน้องๆของเราหมดแรงขึ้นมา โลกของฟิคของเราจะเป็นยังไง? แน่นอนว่าเราห้ามอะไรไม่ได้ แต่ก็อยากจะภาวนาให้โลกแห่งนี้ยังมีแต่ความงดงามต่อไป

***********************

เราเองก็รักโลก แห่งนี้นะ ออกไปอยู่โลกอื่นไม่ได้แฮะ เรื่องมากไง ที่สำคัญคือจิ้นไม่ออก (ฮา) เมื่อก่อนเรารักที่จะเขียน รักที่จะอ่าน แต่เดี๋ยวนี้มันก็ยากที่จะทำ หลักใหญ่คือทำงานแล้ว ไม่เถียงว่าคนอื่นทำงานไป อยู่ในโลกนี้ไปได้ แต่ไม่ใช่เราแฮะ เรากลายเป็นคนที่แค่อยู่ได้ แต่สร้างไม่ได้ไปซะแล้ว ยอมรับเลยว่างานที่ทำบั่นทอนต่อมจินตนาการสุดขั้วตับ (โดยเฉพาะบุโจ ตัวบั่นให้มันเหี้ยนจริงๆ) พลังจินตนาการหายเกลี้ยงทุกครั้งที่ทำงาน แถมโดนสูบหลังเลิกงานอีกต่างหาก อย่างว่าล่ะ งานของเราก็คืองานอ่านงานเขียนเหมือนกัน แต่มันคนละแนวคนละมุมเมืองกัน มันเลยไปพร้อมๆกันไม่ได้ โดนนอกโลกดูดตัวไปแทบจะถาวร แต่ก็ใช่จะแพ้สงครามซะทีเดียว ยังไงนี่ก็โลกของเรา พลังจะกลับมาทุกครั้งที่ได้หนีกลับเข้าโลก (หัวเราะ) ยิ่งช่วงไหนพีคๆ จะหนีกลับไปอ่านฟิคท่าเดียว (หัวเราะหงายหน้า) แต่ก็นั่นแหละ ถ้ากลับเข้าโลกเมื่อไหร่ ออกมานอกโลก(?) ก็ต้องจูนใหม่ทุกทีเหมือนอย่างเมื่อเช้าก็เข้าโลกมา (งานพี่เบิ้ลนี่สุดยอดของสุดยอดจริงๆ เล่นเอาไม่อยากวาง) ตอนนี้ออกมานอกโลกเลยเอ๋อไปเลย 555 ไม่อยากทำงานเลยเนี่ย (อยากกลับเข้าโลก T^T) เพราะรู้ตัวว่าจะเป็นอย่างนี้เนี่ยแหละ เลยห้ามใจตัวเองให้ห่างๆ เฮ้อ

บางครั้งการโต เป็นผู้ใหญ่มีความรับผิดชอบนี่มันก็ลำบากแท้ๆน้าาาา แน่นอน ใครๆก็อยากจะมีโลกเป็นของตัวเอง แต่ตอนนี้ปีกยังไม่กล้า ขายังไม่แข็ง ก็ต้องอยู่นอกโลกไปก่อนแหละ งิ๊ด ไม่ได้คาบช้อนเงิน ช้อนทอง พานทอง(เฮ้ย!!) มาเกิดนี่นา

เอาเป็นว่ารอ ให้อะไรหลายๆอย่างลงตัวอีกสักหน่อย (นี่ก็รอมาจะสามปีแล้ว) คิดว่าอีกไม่นาน คงปรับจูนโลกเราและนอกโลกให้หมุนไปพร้อมกันได้ซักทีละนะ (วุ้ย ประโยคสวย จะจำไปใส่ในฟิค เอิ๊ก)

ขอเอาฟิคห้าหกเล่มที่ไปซื้อมากองไว้เป็นเดิมพัน(ไม่ใช่คินดะอิจินะ -*- ว่าแต่…ทำไมไปเดิมพันด้วยฟิคคนอื่นซะงั้น???)

***********************

เมื่อวานได้เจอหลายๆคน บางคนเราเจอของเราคนเดียว (หัวเราะ) คนมันเยอะมาก จะตะโกนทักก็คงไม่ดีมั๊ง =_=”

ขอโทษเมย์กะนก อันที่จริงป๋าเห็นสองคนแล้วล่ะตอนต่อแถวเข้างาน แต่ไม่ได้ทักเพราะกลัวจะทำเสียงดังโหวกเหวก (อยู่ไกลกันมากขอบอก ลิบๆเลย) อยู่ในงานก็ไม่เห็นใครแล้วล่ะ ร้อนโครตๆ นอกจากฟิคเฟ่ต์แ้ล้วป๋าก็สิงๆอยู่แถวมุมห้องแหละ (หัวเราะตายไปแล้ว)

ได้คุยกะส้มนิด หน่อย ส่วนใหญ่จะยิ้มมากกว่า เมื่อวานตอนขากลับไม่ได้ทำเป็นมองไม่เห็นนะ ไม่เห็นจริงๆ T^T แก่แล้วก็งี้แหละ (งื่อ) ไม่เจอกันนานดูสดใสร่าเริงดีนี่นา ^^

ได้เจอฟก.โดย บังเอิ๊ญ บังเอิญที่เกสร แอบเขินที่ฟก.โผเข้ามากอด (เขินมาก กำลังยัดทาโร่เข้าปากพอดี) ดีใจที่ได้เจอ แต่ดีใจมากกว่าที่มีสาวๆสวยๆโผเข้ามาหา (ฮิ้วววว) อยากให้บังเอิญบ่อยๆแต้ๆ >.<

แล้วก็หลายๆคน ดีใจที่ได้เจอนะ ใจเต้นตึกๆเลยทีเดียว (เหอๆ)

**********************

วันนี้เขียนยาวแฮะ แถมไม่ค่อยรู้เรื่อง (ก็สมเป็นอันปังดี)
ต้องออกไปนอกโลกแล้วล่ะ แอบหนีมานะเนี่ย (หัวเราะตายไปแล้ว)

ก่อนไปขอทิ้ง ท้ายกลอนภาษาอังกฤษ (แต่งเองเมื่อนานนนนนมาแล้ว ไม่เก่ง แต่กระแดะ 55) แรง บัลดาลใจจากบทประพันธ์ของลักษณวดี เรื่อง ดั่งดวงหฤทัย ชอบเป็นการส่วนตัว ทั้งของคุณลักษณวดี และ่ทั้งที่แต่งเอง (หัวเราัะ) ชอบท่อนสุดท้าย (ที่แต่งเองน่ะ)

ความรัก..จรดลึกในความทรงจำ

ลึกล้ำ ย้ำรอยสลัก

นิรันดร์…นั้นนานนัก

แต่รักนี้นานกว่านั้น

Touch in your memory

Realize in your mind

Forever is so long

But love is more than “Forever”

Composed by NaRk.IZ Club


1 Response to “โลกของฟิึค”


  1. 1 noya
    November 27, 2008 at 9:58 pm

    But love is more than “Forever”
    นิยามความรักแบบที่บางทีไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักคือสิ่งนี้ แต่มันคือสิ่งที่อยากจะไขว่คว้าหาจากรักแหละค่ะ (งงดีจริงจัง)
    อันดับแรกคือนกต้องหารักให้ได้ก่อน เอิ๊กๆ

    นกกับเมย์ไม่ได้เจอป๋าเลย เพราะว่าผู้หญิงสายตาสั้น 2 คนก็ยืนคุยกันไม่สนใจใครเลยค่ะ เหมือนไม่ได้คุยกันนาน
    นึกถึงบรรยากาศปีที่แล้วแหละค่ะ ที่ได้ไปนั่งคุยกับป๋า กับพี่บุ๋ม พี่ส้ม พี่เพค พี่แยม

    เห็นด้วยว่าพี่ๆ สต๊าฟทุกคนเยี่ยมมากกว่าเยี่ยมจริงๆ

    เวลาเปลี่ยนไป นกเองก็คิดว่าตัวเองน่าจะโตขึ้นบ้างได้แล้ว แต่ว่าสงสัยว่าเวลานั้นจะมาไม่ถึงสักที เลยค่อยๆ โตแบบนี้ไม่ไปไหน
    การโตเป้นผู้ใหญ่จะเป็นยังไงเนอะคะ อีกไม่นานแล้ว

    โลกของการเขียนตอนนี้คาดไว้สัก 10 เรื่องได้
    ไม่อยากให้จบสิ้นไปเลย ถ้าต้องจบ อยากให้จบได้ดีที่สุด

    คิดถึงป๋าๆ เอาไว้นกจะไปกระโดดกอด หากำไรจากป๋าบ้างนะคะ 55+
    ไม่ได้เจอ ฟก.เลยอ่ะค่ะ


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


November 2008
S M T W T F S
« Oct   Dec »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Hello Everyone

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ IZ Club ค่ะ

ที่นี่คือไดอารี่ของอันปังนะคะ
อาจจะมีลงเพลงบ้าง นอกเรื่องบ้าง
แล้วแต่ความครึ้มน่ะค่ะ ^^

ยังไงซะถ้าหาอะไรชอบอะไร
อยากได้จากที่นี่ก็อนุญาตนะคะ
แต่ลงเครดิตให้หน่อยก็ดีค่ะ

สำหรับใครที่อยากโหลดเพลง
หาดูดีๆ มีที่ให้โหลดนะ (ยิ้ม)

a

Blog Stats

  • 32,727 hits

Human Calendar


%d bloggers like this: